شادروان آاکبر حیدری پبدنی

دلم گرفته و هوای نفس چه سخت می آید

سرزمین دل یار به غم نشست و فغان ز بخت می آید.

اکبرجان! پسر دایی عزیزم! در فراقت تو فراغت برای این دل جایی ندارد و دیده ی دل هماره ترا می خواند...

باد اوی، باد شَهی، کنده بُهونم

تش اوی، بی دی تشی، وسته به هونم

آسمون اوره گره، درونده بارون

تش ز دیری شیر مال وسته به جونم


/ 0 نظر / 19 بازدید