شنیدم که در خاستگاهان وحی

سعودی بی شرم و بی امر و نهی،

 

بیازیده ناپاک دستی ز خوی

ببرده ز خود، خرده ی آبروی

 

چو اجداد بت خواه و بدخوی خویش

پلیدی و زشتی بیاورده پیش

 

کجا  شاه پور ذوالاکتاف هست

که تازی به مویی ز شانه ببست

...

ز دد جز پلیدی و زشتی مجوی

نیابی  ز نیکی ز  درنده خوی

 

چه خوش گفته اند «آن که با خویش کرد»

«چه با دیگران» کو از آن بیش کرد

 

به دین خدا هم نگردید راست

چو گَرد کز گِل بد سرشتی نخاست