پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

... گله مون تازه «سر کرد بی به زا»..

... گله مون تازه «سر کرد بی به زا»...دام یه پیاله «لوی»(لوه) پر کرد و داد به دستم و گد: تا «افتو به آسمونه،» رو به مال آخدایار و یونه بده به «کیچیت» و بس بگو یه غا «چیت» شیر بریزه منس و وا خوت بیار... 
تا رسیدم تی کیچیم، نشوندم و دو تا هاگه ز منه کولیز درورد و وا روغن خش هاگینه سیم راست کرد و چایی و ... 
بهد هو چیته رهد منه پیاله و دادم و ره وستم سی مال. منه ره یه گریشگنه ابازستم و ارهدم؛ یه هو پام گهرست به یه برد و ورکلوهستم و چیت رهسست...

منگ چُر ور گشتم تی کیچیم و گدم: کیچی ولا زهنستم به گل و چیت رهسست! کیچیم گد: بووم! افتو درهده و شوه دیه؛ یا شو به مهن هیم چو یا رو و صوه به روز بیو تا چیت بت بدم! گدم: کیچی سیچه سوو چیته بم نیدی؟ 
کیچی بم گد: شو اسبیدی به در نیدیم! دات خُس دونه؛ رو ز دات بپرس سیت اگو!... 
تی خوم گدم: په چیت بردن هم شو و روز داره! کیچیم هم دنگ ادراره! گمونم نیوخاست دووارته یه غا پیت شیر بم بده... (ستین بختیاری)

 

 

 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٢:٥٤ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢۱ بهمن ۱۳٩۳
Comments نظرات () لینک دائم