پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

ز ترس جون، به دام اگوم، پیر بی وی جون ...

... منه ره وا سامیار آشنا وابیدم. نهنگ مال سون که رسیدیم موکیشم کرد و بردم به هونه سون. داس زینه خوش گفت و لفتی بید و جا وند و رختخوو و بالشت نهاد سی زیر تکی و موکیش بم کرد سی نشستن... هیم جور که جا اوند و کاراسه اکرد هی زم احوالپرسی اکرد و اگد: حالت خووه؟ خوشی؟ خووی؟ پاته ناهادی ری تیامون! قدم کرم اوردی! ز اوچو که اویدی همه خوو بیدن؟ دات خووه؟ بووت خووه؟ گویلت ددویلت، همه خوون؟ حالت هی اپرسیدم! تندرستیته اخوم؛ خدا نیهدارت و ... مجال هم به مو نیداد که جواوسه بدم؛ مو هم هی منجا تارفاس یه چی اگدم که خومم ندونستم جواوه کو تارفسه...
سامیار ری کرد بس و گد: پیر بی وی جون، بی زحمت یه غا نون بمون بده و کترینه هم بنه سر تش... 
آروم دم گوشس گدم: سامیار ایچو هونه کینه؟ سامیار گد: خدا به کولت نروا! یو هونه خومونه! په موکیشت کردم به هونه کی!
گدم : په هیم زینه هو چنت ابووه؟ گد: هی کر یو دامه!
گدم په تو به دات اگوی پیر بی وی جون؟ 
سامیار گد: دام ز پیرون(سادات) هده و کس و کارون بس اگون پیر بی وی جون. یه کرت نووکونی یه برد وندم به گا پیرزا(پیرزاد)، بردم خرد پشت شاخس و وست و دیه واکل نکرد! کندن سر گا و هونون که دیدن بی به پیرزا گدن سامیار گاته کشت. هیشکینه «هواخو» خوم نیدم غیرزا دام یه هو نیشتم به دام و گدم: پیر بی جون په مو گا پیرزانه کشتم؟ دام ناهاد واهنده و گد: «ز ترس جون به دام اگوم پیر بی وی جون!» ... اسو دام ر ی کرد به پیرزا گد: گا زردمونه بور جا گات؛ کرم گاته کشته... ز هم سو هر کی بم ارسه بم اگو: ز ترس جون به دام اگوم پیر بی وی جون... دیه خومم اگوم که غلوه تی آدمیل مال ز ری نروم ...ستین بختیاری

 

 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱٢:٢٧ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳
Comments نظرات () لینک دائم