پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

دیدُمَک

دیدُمَک

دیدمک گیزم مکن، کمتر بنال
دید و دیدن هات پیت خرده به مال

دیدمک چندی اگوی: تو یک به یک 
دیدمک، های دیدمک، های دیدمک!

روز و شو، زون ور دهونت هی شلال
گوشمه کر کردیه آبوی لال

...

چندی هی ای گوی ز پار تا ایسوو
آسمون اِز بنگ تو رنگس کوو 

هی اگوی دیدم الا زنگی به کُه 
ری یه تهد، وا گرز نشسته رُه به رُه

هی گدی ز ره دیر و ناهوار
زو هفین آویده گپ، ز خرد مار
...

هی گدی و هی اگوی ز بار دز
گله، گله، بردن میشون و بز

لشک وبلگانه بریدن، ریشه ها 
هشک اویدن ز دم او تیشه ها

گوشمون آمخته و تی مون بکار 
دیده و بی دنگ نشستیمه چی پار
... 

دیدمک دونم که کارت دیدنه
غم ز ایمانه به دل ور چیدنه

بستیمه ایما دو تا تینه ز دوش
نی دراریم پنبه ها، ایما ز گوش

هی اگوی دیدم که نی بینیم ایما
گاشد ای بینی و ایما بی خیال

دیدمک زون ور دهون بر یه دمون 
کمترک زی دیدمک هاته بخون
... 

هی بگو! ایما که رهدیمه به خَو
روزمون چی شو هد و شومون که شو

ستین بختیاری

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱٢:٢٠ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳
Comments نظرات () لینک دائم