پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

کدم رگ به رگ اوید ...

وا بچه یل رهدیم بال[1] اَو[2] رو[3] به مَلَه[4] کردن. پسینی[5] اویدیم به مال. تا رسیدم، کَدُم[6] یه هو[7] اوید به درد؛ دشمنتون نبینا ز پس شونا[8] تا سر بلبوزدینم[9] تیر اکشید. چرشتم[10] رهد به آسمون؛ ز درد پیت اخردم به خوم. دالوم[11] درازم کرد و گُردمه[12] داد دم تش چاله و بم گد یه تف کنون خووت اکنم!...

جلدی توه نه نهاد سر چاله و یه تلاپه آرد رهد منه یه پیاله و جور هویر توچری راست کرد و رهدس سر توه. یه باس که نیم پز اوید دروردس و روغن ورسایید بس و یه گرس هم نوک ریس و داغاداغ نهادس سر گردم. داغ بید؛ غارنیدم[13] که سهدم دالو! دالوم گد: دا وا گرم بووه که خووس بکنه...

دم صحو که ورستادم منستی که مو نبیدم که درد کَد و گُرده داشتم! بنگ دالم کردم و گدم: دالو دستت درد نکنه! اما سیچه هرسا[14] بت اگوم توچری راست بکن سیم خوته ازنی به کرِ گوشی! اسو سی کد به دردیم توچری راست اکنی و انی سرس! دالوم نهاد واهنده و گد: هی دا! یو خه توچری نبید؛ یونه بس اگون ...

ایسا دونین؟



[1] - لب، کنار

[2] - آب

[3] - رود، رودکارون

[4] -شنا، شنا کردن

[5] -عصر

[6] - کمرم

[7] - یکباره

[8] - از پشت شانه ها

[9] - انتهای ستون مهره ها در روی لگن

[10] - فریادم

[11] -مارد بزرگم. دالو= مادربزرگ. دا

[12] - گرده ام، پشتم

[13] -فریاد زدم

[14] - هرگاه، هر وقت

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۳:٠۳ ‎ب.ظ ; جمعه ٢ خرداد ۱۳٩۳
Comments نظرات () لینک دائم