سر و سا، ستین، گیر زونی، بوو!

سر مال دل، آرمونی، بوو!

 

به شونا ایر گرم دستت نخرد

امیدا به باد و دلا سرد و زرد

 

به کهسار غیرت هدی سردیار

ز رنجت گل باغ، نشسته به بار

 

ور باد تند بد روزگار

بهون ار که منده به پا بر قرار

 

ز نوم و ز دار و ز کار تونه

که هر چه به پا هد، به وار تونه

 

نفس، آر و بر ار به سینه ایا

که بی تو بوو! یه دمی هم نیا    

 

 ستین بختیاری