وخت افتو به درون، ویدن شوگار زچال 
تا به سر زیدنه آستاره ی گا مال،به مال

بهده ره بستن شوگار به سی کشتن روز
زوکل فرگ بد و شیم تریده به شکال

پشت خِفت و دم اشکفت و چونون تر ز لَوَر
مینه تیتم ره رهدن به سر کوه مجال

وست ملا به ره و رهد به سی دیدن مه
وا یه غل آینه، ز دینس بچه یل وا کل و گال

چوومچک زید به داک، آینه نه دِر داد به شَو ...
... ستین بختیاری