پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

گرت ز هَرره نی وریسته!

... دیدار دستس به یک بید و نوو (نون،نان)کور؛ چالس سرد بید و جفنس(سفره اش) پیجنیده منه کلیدوو(کلید دون، قفسه درون بهون) نهاده. هیشکی ری به راست هووس(هونس،خانه اش) نی بید؛ آشنایل ایر که ز گسنه ای هم امردن پا در هووس نی نهادن. ایر غریوه هم ارهد به هووس، دست و دل نامید و لو هشک و تشنه و اشکم هالی و گسنه واسکه بزنه به در. مال داشت اما هیچی نداشت. چینا همس ز نداری اگد؛ آبرو سی خُس نه هشت بی.
زینس هم ز خس بدتر؛ هم جور میره نوو کور و دست ور یک بید و هم چُرو. هونوو هم که ز فک و فامیلا نزیکس بیدن و اوند و روند داشتن واس، ز پلشتی و چروی زینس پا زس بریدن بی. دیدار مند بی خس و زینه چروس و چاله سردس و ...
دیدار و هووس وست بی سر زوو(زبان) مردم: تو خه منی دیداری! ای نووات (نان هایت) چی نووا دیدار هشک و کول بانی یه! ای چالت سرد چی چاله دیدار! ای چالت بی تش و هل چی چاله دیدار! ... به گوشاس حرفا مردم اشنید اما به ری خس نی اورد؛ خس هم دووست که نوو کوره و ساسه(سایه اش را) به خس وند بی؛ دیه گرت ز هررس نی وریستاد!

دیدار سر زوو مال وست بی و انگست گش مردم؛ نومس وا نوو کوریس رهد به کوری که رهد ...

ستین بختیاری