پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

پسین اَو pasinaw

... بو علف باهار و زمندی ره، نا بمون نه هشت و ز گسنه ای زونیامون زیرمون نی واستاد؛ گش بید که سست وابوویم! ز برفا که گدشتیم و به هشکی رسیدیم، مال بار وند و پسین اَو کرد. زنگل جلدی رهدن سی هیوه و ز چلوله شوخ و گینه، اوردن و تش چاله هانه به پا کردن و کتریانه نهادن بال تش و هویر ششنیدن و نون پهدن. تا هویر ششست و نو پسست، جونمون رهد! ...

پری گل جلد جلد هویر مچه اکرد و انهاد منه سرفه نون پزی و گل بناز هم اناهادسون سر توسی و تیرسه تند تند دِر اِداد سرسون و پهن سون اکرد و دیندا هم اشوندسون منه هوا تا نازک ابوهن و اوندسون ری توه. تیام هم تش ازیدن سی نون تیری گرم و هم زمند اویدن ز دین دستا زنگل ...

 خداداد، کر کوچیره بیجن هم کلم واستاده بی و جور خوم تیس به دست زنگل و هویر و پتیر و تیر و توسی و تش و چال مند بی؛ هوهم جور خوم گسنس بید. پتیر اولی تا پهد، گل بناز ز ری توه ورداشتس و ورس داد تی سیل؛ جنگ سیل وست سرس ...

 پتیر دُیُمینه که ز ری توه ورداشت، کشیدس به خداداد و بس گد: بووت پشت سرت! بگرس رودم! خداداد هیم جور که وا دست نونه استید، ورگشت و نیشت پشت سرس؛ مو هم نیشتم؛ بووسه نیدم! گل بناز به خداداد گد: رودم رو سی هونتون!...

دوگرزونی نشستم پا توه و دستمه بردم سی پتیر سیمی و گدم: گل بناز! بوو خداداد که نبید؛ خشخاری گدی بووت پشت سرته؟ گل بناز وا تیر زید سر دستم و گد: ستین! نون ز سر توه نی وردارن؛ فهمستی! یونه هم رَو ز دات بپرس! رو بنشین تی پیایل تا یه سر توه بپزم اسو چن تا چپه ایارن سیتون؛ رو! ...

زرد اویدم سرد! گسنه ای ز ویرم رهد. تی پیایل نرهدم، وستم وا ره به هونه خومون تا ز دام سی بووت پشت سرت و نون سر توه و ... پرس بکنم.

س.بختیاری

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٥:۳٩ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٦ آذر ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم