پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

نون اولی ...ستین بختیاری

... پسین بید که شاهزاده هویر کرد. زیر و ری ِ توه نه خوو ششت و بهدسم ز
 نَکِ هاکشترا چاله هره راست کرد و زید زیر توه و هشت تا خوسه بگره....تش
 چالنه وا کرد و کچکانه نهاد و توه نه هم نهاد سرس. 
بُکسه بست و ترنه هاسه پوشنید. آفتیناسه زید وا والا و نهادسون به زیر بایی 
بندسدو گیله میناسه گره زید و وندس پشت سر. سرفه نون پزینه پهن کرد و ز
 منه هور آرد آگونه درورد و تیر و توسی نه هم نهاد سرس. یه کم ز آگونه
 پیشکنید سر توسی و سرفه و چونه هانه گرهد. مو تی ز دستس نی ورداشتم؛ 
قشنگ و پاکیزه کار اکرد! دلم رهد وابا کاراس و دست اَوس. 
چونه هویره که نهاد سر توسی، تیره سرس چونون به غیر در اداد که تیام که به 
دستس بید، زمند وابید! دیندا که پهنس کرد وا تیر منه هوا ورشوندس و زیدس به
 تیر تا نازک اوید و وندس سر توه. تیام به دستس بید و دهونم ز بو نون پتیر منه 
کهسار اَو وست و دلم غش کرد...
ز خوم بی خود آویدم و دیه نترستم خومه وادارم و گدم: دده شاهزاده ز گسنه ای
 مردم! هیم پتیر سر توه نه بدم بخورم! نیشت بم و گد: ووی بووم! یونه بت نیدم 
بیل تا پتیرا 
بهدی! گدم : سیچه؟ دده دارم امیرم ز گسنه ای!
گد: یونه نیدمت! نون اولینه خوو نید که بخوری! شگیم نداره...
مندم تا پتیر دیمینه پهد و خردم . ایسا یونه دونین سیچه نون اولینه بم نداد؟
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٩:٥٠ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۱ آذر ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم