پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

کار جو وُ آوردن اَوkare joo vo avordene aw

... خُم و گودرز رهدیم به شکال. تا شُمی گشتیم به کُه و هیچی به تیمون نوست؛ دست پتی ورگشتیم سی لَم. دیر مجال بید و رهدیم به مال آفلامرز.

آفلامرز پیا اسم و رسم داری بید و  همه ایشنهدنس؛ پیا سرفه کش و نون بدهی بید. ایمانه برد منه لامردون و پیایل و جغله یل مال هم همه جم آویدن تیمون...

   لاشس رهد سر ملار و دیگس هم جا گرهد سر سه کُچُکون چاله و تَووس هم گرم اوید و پتیر پتیرِ داغ نهاد منه جفنه. هیچی کم نبید هر چه بید،غلوه بید و خوو و شاسته!آفلامرز هم خس خوو بید و هم جفنس؛ گفت و لفتس هم که جا خُسه داشت...

 

بهد همه چی، گودرز ری کرد به آفلامرز و گد: آفلامرز! چن تا کر داری؟ آفلامرز هیم جور که تِکی داد بی به رختخوو، بی یو که منه ری هیشکی مون بنیهره گد: آگودرز هف تا کر دارم.

گودرز هم گد: نُمِ خدا! چی کنن؟

آفلامرز گد: به جو کار اکنن.

گودرز گد: جو سی چه آفلامرز؟

آفلامرز گد: جو اَو! جونه سی او اکشن گووم!

گودرز گد: شرگ خدا که کریلت کاری هدن و اخون کشت و کال بکنن و ... باز پرس کرد که: آفلامرز چندی ز جو منده؟ تا کجه رسوندنسه؟

آفلامرز یه آه بلندی کشید و ری کرد به گودرز و گد: بووم تا پشت چاله رسوندنسه...

گودرز تا دیندا حرفس رهد و سرسه وند به لم و دیه دنگی نداد؛ مو دیدم جغله یل سراوازیر ز تیمون  زیدن به در و رهدن و لامردون بی دنگ اوید...

سرمه جرنیدم به آفلامرز و دیدم گُلُه گله goloh golohهرسه که ز تیاس منه ریس سرزیره ... سی پیا گپ و سردیار دلم تش گرهد و سهدم و برشتم که... 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٥:٢٢ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٦ آذر ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم