پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

بختیاری ز یک بریده نید...

...تی زم نی ورداشت و هی سیلم اکرد. ز نُک انگست پا تا گلاله سر هی بم تی دِر اداد و ورندازم اکرد و بم انیشت؛ چونون تیاسه بم دهده بید که دست و پامه بلا کردم و راستیاس زس ترسستم که یو چا زم اخو که چینون هی بم انیهره! ...
... اوید نهنگ تر و گد: مو بلشه بلشُم ابووه به تو! منی ایشنمت؛ منی تونه یه جا دیدمته؛ منی ز کس و کارونمی؛اسو ادامه داد و گد: مو ممصالح ز طافه ... تش ... اولاد ... کر و بوو ... کر ... نومم ...؛ تو کینی؟چه کسی؟
تا یونه گد دلم یه کم آروم گرهد و مو هم گدم: مو باوادی ز طافه... تش ... اولاد ... کر و بوو ... کر ... نومم هم ستینه.
وا لوهنده اوید واپیش و گد:هی تستینم و خورزمارمی؛ بیو ریته بووسم!
دو انگستینه اورد و کچمه گرهد و به نیا دو تا گلپامه و دیندا هم منه تیگمه بوسید و موکیشم کرد به مال سون...
دلم نخواست بپرسم که خورزماریمون ز چه راستایی هد اما سیم قشنگ و دلنشین بید که هو ممصالح و مو باوادی خورزمار یکیم و وا یک خویشیم؛ گپ نیایل به ویرم اوید که بختیاری ز یک بریده نید و ... دلم چی تیله کوگی که منه چال، زیر بال داس جا گرهده بووه، منه سینم آروم گرهد و وا خورزمارم رهدیم به مال سون.
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٤:٠٢ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۳۱ شهریور ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم