به لطف دادار پاک ، سپید جامه تن پوش زردکوه سربرافراشته ، زیبنده و سزاوار بر پیکر ایستاده اش نشست و بهیگ بخت  مندیر یار ، چهره آراسته و کلاله ابر بر سر ،  لبخندخیل مشتاقان خویش را با اشک شوق پاسخ می دهد . دیهیم افتخار هماره بر سرش زینت بخش ، آب حیات بخش وجودش به نهایت زمان جاری ، سیمای درخشنده اش به روشنی خورشید عالمتاب سپید و اشک شوق بر چشمانش مدام روان باد .