پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

تا به ویرم ایاهه دلم تش اگره سی هم سوناهو، یادس بخیر!

یه کرت که رهدم بی به کیچیم سر بزنم، تا که به نهنگ مال رسیدم، دونید وا نیام و دست وند به گردنم و بو نهاد منه تیشنیم؛ ولم نی کرد هرچه جُم و جیلا کردم که ز منجا دستاس بدراهم نترستم! گد تو بو گوومه ادی بیل بو بنم منه بوت. همچونون که گرهدم بی منه هرساس گُلُه گله اریسست و سفت


گرهدم منه دلس. مو کیچیمه قلوه اخواستم و هو هم مونه اخواست.
بردم به مال و یه تک نمدی نه ورشوند و پهنس کرد پا چل و یه قالیچه هم وند سرس و یه بالشتی هم نهاد سرگهس و نشوندم. تش چالس هم بلاز بید، کتری نه ز او مشک پر کرد و نهادس بال چاله...
وریستاد وا پا و رهد دم هورجین. کلیت هورجین به گیل میناس بسته بید؛ وا در هورجینه واز کرد و دو سی تلاپه گندم برشته و کلخنگ و تمته مویز رهد منه دوری و اورد نهاد پیشم...
دست کرد زیر لی و یه همبونی درورد؛ درسه گشید و ز منس آردکنار درورد و ر...

هد منه یه پیاله و هونم نهاد پیشم و گد: بخور تیام و ندونستم ز کونو بخورم!
هیم جور که سگه دگه اکرد تا چی بیاره بنه تیم، یه دنر هی اوالپرسی اکرد: دات خوه؟ بووت چه کنه؟ گویلت چاقن؟ ددویلت به شادی خوون؟ خش اوید؛ پات منه تیم نهادی، اجوالته هی اپرسیدم، ز اوچو که اودی همه خوو و خوش بیدن، ز مال بووم هور داری خوون؟ مردی؟ زندی؟ و ...
ز منه کلیدون مای توه درود و یه تیله کره وند منس و نهادس سر چاله. رهد دم کولیز مرغون و چن تا هاگه ز منس اورد و اشکند سون منه پیاله مرسی و یه گرس تره هیرد کرد منس و وا کمچه زیدس به یک. دوارته رهد سر چُل و دست کرد منه هور آردی چند گنده هرما درورد و یه کم تینیدسون تا کره تا توهست، وندسون منس و دیندا هم هاگه هانه هم رهد سرس...
کیچیم هی چی ایورد سیم یا هاگینه سیم راست اکرد و هی زم پرس احوال اکرد و مو هم هی اخردم. یه تلاپه آرد کنار، بهدس کندم برشته و کلخنگ و ... راستی ز ویرم رهد بن و بایم تهله هم اورد بی سیم!
تا هاگینه راست اوید، یه چپه نون ز منه جفنه درود و وند منه تویزه و اسو وا هاگینه نهادس پیشم. یه باده هم پر کرد ز دو مشک و اورد سیم. گدم کیچی، وندمت به زحمت، مو خه نترم هم قذر چی خردمه؛ نترم دیه! گد: بووم بخور، تا گوشت ابوهن منه لاشت تو جوونی یونون که سی تو هیچی نیدن بخور...
مو سرم گرم بید به خردن که کیچیم در هورجسه واز کرد و یه دستمال «شده» اورد و گد یونه استیدمه سی دام ابری و ادیس بس و بس بگو دیندا تر ایام تیت. گدم کیچی یو چنه منه دستمال شده که چینون پیجنیدیسه؟ گد: یونه خوم بفتمه سیت که بنیهرم تری واس برد ونی؟ تا بفتمس میرم وا برد وند، بردس رهد تا مله زوالی و تقشت خووی هم داره؛ گدم کیچی چنه؟ گد: ار گدی؟...
ایسا دونین چه بید؟

 نویسنده: ستین بختیاری

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٤:٥٧ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٩ مهر ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم