پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

میلاد امیر مومنان و روز پدر خجسته باد

«من از کودکی تا شدستم کهن»                 وزان نونهالی که بردم سخن

از آن گه که بشناخنم خویش را                 همانگه  شمردم زکم بیش را

پدر بود حامی و هم یار من                      نگهدار و یاور ز هر اهرمن


چو او سایه اش بر سرم گسترید                ز مهرش دلم هر زمان می تپید

کنارش ز هر بیش و کم، هر چه بود           برایم چو فردوس کاشانه بود

سرای سخن شد به هر انجمن                     زگفتار  و اندیشه و رایزن

ز گفتار و پندار و کردار نیک                ز داد و ز مهر و ز رفتار نیک

 سزد هر چه گویم سزاوار اوست              سزاوار او لطف دادار اوست

ببالیدم از دسترنجش کنون                       که گاه من اینک به خدمت فزون

نیارست هر گز ز کار و کُشِش                 به فرزندگانش به داد و دهش

به گاه جوانی برومند و شاد                    همه جسم و جانش به خدمت نهاد

شب و روز از رنج و سختی نرست         همان رنج کارش بدن را بخست

هرآن پور و دختی که هوشیار بود           ز گفت خداوند بیدار بود

به خدمت کمر بندد و بنده وار                 سزد بر پدر خدمت بی شمار

به دادار بردم شبی را نماز                  که ای آفریننده ی بی نیاز

پدر را نگهدار و آسوده دار                  روایی  به جانش نما و به کار       

که ناگه  ز محرابم آمد به گوش            پیامی رسا از خجسته سروش               

تو« تنها»اگر رای داری و هوش           گر آکنده کردی  ز گفتار گوش

برو تا توانی به خدمت بشو                      پدر یا که مادر نیابی زنو

مرا تا توان هست و جان در تنم              به پای پدر جان فشانی کنم

 

                                    زمستان 73   

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٢ خرداد ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم