پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

زنده باد ایران و توفنده و گسترده باد خلیج همیشه پارس نیلگون

 به یزدان و پارس و به نام خلیج

به آب و به خاکی ز ایران ویج

 

به نامم به دریای پارس کهن

به ژرفای و توفنده ی نیل ون

 

ز پارسی خلیج و ز گفت مهان 


گواهم به تاریخ دنیا نشان

 

ز پارس خلیج، آرتمس بُرد ناو[1] (آرتمیس)

 همان ناخدا بانوی رزم کاو

 

به دریای سرخ و به دریای نیل

به جنگ هریمن برفتی چو پیل

 

 

همه مرز و بومم ز آب و ز خاک

سرای من است هم چو مینوی پاک

 

هماره خلیجم بود  پارس نام

ز کارون و کرخه شده نیل فام

 

چو خاکم بود زادبوم من  آب

مرا مام، آب است و هم خاک ناب

 

چو خون سیاوش بود  قطره اش

که هر ریگ آن هست چون گوهرش

 

ندانم که تازی چه دیده به خواب

نداند که جان را نهد در سراب

 

نداند که ایران ز شیر اندراست

نگهبان آن ایزد و فرور[2] است

 

نداند اگر بد سگالی کند

وگر چشم ناپاک این سو زند

 

به گرز گرانش دهیم گوشمال

شود زار در دست پوران زال

 

منم سربداری به این آب و خاک

ز مهر وطن  سینه م چاک چاک

 

 

 من ایرانی ام از نژاد یلان

منم شیر خورده ز شیران زنان

 

نیای من آن آریو برزن است

سپهدار خون داده ی میهن است

 

درود بر هم میهنانم از ایرانشهر تا پیرانشهر، از خوزستان تا خراسان، از دریای مازندران تا خلیج همیشه پارس و از بوموسی تا آبسکون. خلیج پارس نیز جزئی از خاک پاک زادبوم بزرگ کهن است و هر قطره ی آب آن مروارید درخشانی است که برایش سر را می بازیم اما پای چشم هر دشمن ناپاکی که به آن دوخته شود، از کاسه در خواهیم آورد.



- آرتمیس شهدخت ایرانی و اولین دریا سالار جهان.[1]

-فروهر[2]

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:۳٤ ‎ب.ظ ; شنبه ٩ اردیبهشت ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم