پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

دفاع دلیرانه و شایسته خسرو خان جمشیدی پبدنی از نام بختیاری در زمان نمایندگی خود

     (((دفاع دلیرانه خسروخان جمشیدی پبدنی در تثبیت و پابرجایی نام سرافراز بختیاری بر استان، شاهکاری است از ایشان که جاودانه به یادگار ماند)))  

   درسال 1388 در خدمت خسرو خان جمشیدی پبدنی بودم و مصاحبه ای تصویری پیرامون مسایل تاریخی و فرهنگی در رابطه با قوم بختیاری و طایفه پبدنی با ایشان داشتم. خسروخان جمشیدی از سال 1351تا 1354 به مدت چهار


 

سال نمایندگی مردم بختیاری در حوزه ی شهرستان کنونی کوهرنگ (بخش شوراب، تنگ گزی، بیرگان، دو آب صمصامی و بازفت) را داشت که با رای مردم انتخاب و به انجمن ایالتی و ولایتی استان چهار محال بختیاری راه یافته بود. خسروخان جمشیدی پبدنی در زمانی وکالت مردم را احراز نمودند که چهار محال و بختیاری زیر نظر فرمانداریکل اداره می شد. یک سال بعد با تصویب دولت وقت فرمانداریکل به استانداری ارتقاء پیدا کرد و طبق مصوبه ی دولت این سرزمین به نام استان چهار محال و بختیاری تغییر نام یافت.

 

      نوشته زیر برگرفته از سایت استانداری چهار محال و بختیاری است؛ در این نوشته سیر تغییر و تحولات به روشنی ذکر گردیده است.

 

     «در سال ۱۳۳۷ فرمانداری مستقل بختیاری به فرمانداری کل ارتقاء یافت و فرمانداری جدید بروجن و بخش های شوراب و گندمان تشکیل و در محدوه و تابعیت آن قرار گرفتند. سپس در سال ۱۳۵۲ طبق مصوبه هیأت وزیران، فرماندار، کل چهارمحال و بختیاری به استانداری ارتقاء یافت»[1] .

 

 

 

    جهت آگاهی همگان به ویژه نسل جوان، به شمه ای از مسئولیت و توان سیاسی و خدمات ارزنده آن مرد بزرگ به مردم اشاره شود. بنابراین گزیده ای از این مصاحبه در رابطه با نمایندگی آخسرو جمشیدی پبدنی در آن انجمن، پیرامون تغییر نام استان برداشت و در این جا درج می گردد. آنچه در این جا درج می گردد به جز مختصر تغییر در کلمات و جمله بندی ها، اصل متن و موضوع گفتار وی بدون هر گونه کم و کاست و دگرگونی در موضوع و معنا و مفهوم آن آورده شده است.

 

   « در سال 1351  از به نمایندگی از طرف مردم در انجمن ایالتی و ولایتی انتخاب شدم. در سال 1352 طبق مصوبه هیئت وزیران فرمانداری کل به استانداری ارتقاء و تغییر نام یافت. پس از ارتقاء یافتن فرمانداری کل به استانداری، جلسات انجمن در استانداری و با حضور استاندار تشکیل می شد.

 

   اعضای انجمن ایالتی و ولایتی پس از ارتقاء منطقه به استانداری، در جلسه ای پیشنهاد دادند اکنون که فرمانداری کل به استانداری ارتقاء یافته است بیاییم و نام استان را هم تغییر دهیم و نامی خوشایند برای استان خود برگزینیم، استان چهار محال و بختیاری هم خوشایند نیست و هم طولانی است. به ویژه روی نام چهار محال تکیه می کردند که جالب نیست و بهتر است بختیاری را هم حذف کنیم و نام استان را با توجه به این که در رشته کوه زاگرس واقع شده است، استان زاگرس بگذاریم. به جز من همه با پیشنهاد مطرح شده موافق بودند. من با تغییر نام به ویژه نام بختیاری به شدت مخالفت کردم. استاندار وقت آقای معتدل بود، ایشان با نظر نمایندگان پیشنهاد دهنده موافق بود اما به ظاهر خود را بی طرف و بی نظر نشان می داد.

 

   پیشنهاد مزبور در جلسات متعدد باز و مطرح شد اما هر بار با مخالفت من رد می شد. این موضوع ادامه داشت تا وقتی که آقای جمشید آموزگار وزیر کشور وقت از استان چهار محال بختیاری دیدار کردند. در این موقع نمایندگان موافق و پیشنهاد دهنده تقاضا نامه ای را مبنی بر تغییر نام استان چهار محال بختیاری به استان زاگرس نوشته و امضاء کردند و به استاندار دادند تا به آقای وزیر بدهد.

 

   آقای معتدل استاندار وقت، درخواست نمایندگان را به وزیر کشور داد. آقای آموزگار نامه را خواند و استاندار هم خاطر نشان کرد که همه نمایندگان این نامه را امضاء کرده و موافق تغییر نام هستند به جز آقای جمشیدی که با این طرح و پیشنهاد مخالف هستند.

 

   آقای وزیر کشور از من خواستند تا پشت میکروفن قرار بگیرم و دلیل مخالفت خود را با تغییر نام استان بیان کنم.

 

   من هم پشت میکروفن قرار گرفتم و گفتم: آقای وزیر، استان چهار محال و بختیاری در واقع دو برادر هستند با دو نام. یک برادر چهار محال و دیگر برادر بختیاری. اکثریت نمایندگان انجمن چهار محالی هستند و من بختیاری ام. آن برادر از نام خود خوشش نمی آید و مایل است که نام خود را عوض کند اما برادر دیگر که منِ بختیاری هستم به نام خود افتخار می کنم و از پابرجایی نام بختیاری دفاع می کنم. من از نام بختیاری که بر خودم دارم راضی و خشنودم و اکنون که آقایان محترم از نام خود راضی نیستند بهتر است چهار محال را حذف و فقط نام بختیاری بر استان باقی بماند که هم زیباست و هم کوتاه و مختصر!

 

    سر و صدایی در جمع حاضر بر پا شد اما کسی به عنوان معترض بر نخاست و حرفی هم در آن باره زده نشد. آقای وزیر کشور نامه را به استاندار پس داد و نام چهار محال بختیاری بر سرزمین بام ایران ماندگار و یادگار از تلاش بزرگ مردی چون خسرو خان پبدنی بخیتاری بر جای ماند.

 

 روانش شاد و یادش همواره گرامی و جاودان باد.

 

 

 

نفر اول ازسمت راست و در ردیف اول، آخسرو جمشیدی پبدنی است. این عکس مربوط به جلسه مذکورمی باشد که شرح آن به تفصیل در بالا آورده شده است. در این عکس آقای جمشید آموزگار وزیر کشور وقت ایران نیزدر پشت میکروفن و د رحال سخنرانی  دیده می شود.

 


 

- برگرفته از سایت استانداری چهار محال و بختیاری.[1]

 

 


نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱:٤٤ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٢ فروردین ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم