پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

کوهساران بلند بختیاری در عزای خسروخان جمشیدی پبدنی در سکوت فرو رفت

منم داغدارِِ سرِ دارها         منم مانده بر جای سردارها

 منم سوگوار یلان و گوان     دل آزرده از مرگ شیر اوژنان 

 

آخسرو جمشیدی پبدنی 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     در سال گشت بهار، خزان در کمین نشست و اجل امان نداد و شیر مرد و خان سالاری دیگر از تبار بختیاری را در خاک سرد فرو برد و قومی را در ماتم و عزا نشاند. در واپسین زندگی این خاک آشنا بود که خان سرافراز را به خود فرا خواند و پیکر پاکش را 


در آغوش کشید تا جاودانه از بلندای وجود بر کوهساران بختیاری و دشت پرک و تنگ گزی و خروش زنده رود نظاره گر باشد.

     در سوگ فقدان خسرو خان، کلانتر ایستاده بر بلندای زردکوه، خروش زنده رود و توفندگی کارون ازحرکت باز ایستاد و بلندای کوهساران بختیاری در سکوت فرو رفت.

 دل خیل مشتاقان مهر و عطوفت و بخشندگی در گرو بزرگی سالار مردی بود که در سکوت مرگ به تپش افتاد و چشم در انتظار وقار سردیاری مانده بود که در افق آرزو به خون نشست.

     سیب کوهسار سرخ دوش در تنگنای غم آلود تنگ سیب و در فراق یادگار شهامت و شجاعت به غم نشست و شکوفه عطر آگین بهاری خود را نثار سردار به خاک افتاده دیار خود کرد. تفنگ در فراق میرشکار(صیاد) سینه روزگار را نشانه گرفت و اسب بی قرار در انتظار تک سوار خود سم بر زمین کوبید و خاک آشنایی را بویید.    

   شعر در هیاهوی شیون و زاری خویشتن خویش را گم کرد و قافیه را باخت و کلام در حلق زمان گرفتار ماند و سکوت، سایه سنگین خود را بر کوهسار ادب افکند.

     غم و اندوه عروج خسرو خان، کلانتر و شیر مردی  از تبار بختیاری بر تن زردکوه سیدپوش رنگ سیاه عزا پوشانید و دیده مریدان آرزومند دیدارش را خون بار کرد.

    نام پر افتخار و سرافراز سالار مرد غیرت و شهامت همواره بر تارک تبار بختیاری ماندگار و درخشان خواهد ماند.

     عروج ملکوتی خسروخان جمشیدی پبدنی را بر تبار بزرگ بختیاری، طایفه پبدنی، خانواده محترم و همه دوستان و آشنایان آن شادروان جنت مکان تسلیت می گویم. روان پاکش شاد و یادش در  دلها به جاودانگی زمان گرامی باد.

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:۱٤ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۸ فروردین ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم