پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

متل، مثل، چنه چنه و ... سرگرمی نیست، شناسه فرهنگ یک جامعه است

     یکی از راه های شناسه ای فرهنگ و ادب هر قوم، معرفی آداب و رسوم، متل(افسانه)، مثل، چیستان و اشعار و تصنیف های عامیانه توده مردم(فولکلوریک) است. مجموع موارد مذکور و زبان و پوشش و نوع زندگی و معاش و خورد و خوراک و نشست و برخاست هر تبار و قوم، نشان دهنده هنر،اندیشه، عقیده، شعور و شخصیت توده ای از مردم خواهد بود و فرهنگ آنان را معرفی می نماید.

     هنجار و ارزش فرهنگی هر جامعه را باید در محتوا و قالب آداب و رسوم توده مردم آن جامعه جستجو کرد که زاییده اندیشه و احساس و درک بزرگان و اندیشمندان آنان می باشد. بنابراین متل، مثل، چیستان(چنه چنه)، شعر و سرود، خوراک و غذا و غیره صرفاً برای سرگرمی و صفحه پرکنی نیست، بلکه راه چاره ای است تا بدان وسیله از اضمحلال و نابودی اندیشه و عقاید بزرگان قوم پیشگیری شود و هدف را که همانا احیاء و اغنای فرهنگ کهن بختیاری است با کمک مشتاقان و دلسوختگان به سر منزل مقصود برسانیم.

     آنانی که به عنوان سرگرمی و وقت گذرانی به موضوع می نگرند، بهتر که به سراغ کارهای زیادی که امروز برای فراغت وجود دارد رفته و نقطه در آخر جمله ناتمام ما نگذارند که ما باز هم کار و راهمان ادامه دارد و مصمم هستیم تا با هم تباران غیرت مندمان به سوی بلندای زردکوه و کینو و منار و تاراز و آسماری صعود نمائیم گرچه راه سخت و دشوار است اما اراده و عزم راسخ داریم.

     تی به ره فشنادن متل، مثل، چنه چنه، سرو، گاگریو و .. ایسا گویل و ددویل خووم هدم. افتو دلتووه روشن بوهه و سرتوو سربلند به آسمو بساهه.  

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:٤٥ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٤ آذر ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم