پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

ها تی تی، بازی و سرگرمی کودکان و نوجوانان بختیاری

ها تی تی

  گل ما تی تی

 داری قلم

  قلم فروش

اسب سیاته

وافروش

ز گله

ز رمه

دِ (هی)بگر

 دِ (هی)بووند

یو در رهد...

     بازی ها تی تی، با نشستن چند نفر در کنار هم انجام می گرفت. اگر تعداد شرکت کنندگان در بازی بیش از سه-چهار نفر بود، به صورت دایره و حلقه وار در کنار هم با پاهای کشیده و دراز کرده می نشینند. طوری می نشینند که کف دو پای هر نفر به هم برسد و به هم نزدیکتر باشند.

    

     بازی به وسیله میاندار و سردسته انجام می گیرد. میاندار با خواندن شعر گونه بالا بازی را شروع می کند و با خواندن هر بند سرود(بندبیت)، دست بر روی پای هر یک از شرکت کنندگان در بازی می زند و به پیش می رود. با خواندن آخرین بندسرود«یو در رهد» و ضربه زدن به پا، شخص آن پای خود را جمع کرده وپای دیگرش در بازی شرکت خواهد داشت. در ادامه سردسته از پای نفر بعدی سرود را آغاز می کند و به همین ترتیب با خواندن بندبیت ها و ضربه به پاهای شرکت کنندگان و با رسیدن به یو در رهد، پاها جمع و از بازی خارج می شوند و آخرین پای کشیده در بازی برنده بازی خواهد بود. معمولاً بچه ها برای شای و نشاط در بازی، همراه خواندن سردسته، دست می زدند و شور نشاط در بازی دو چندان می شد.

     این بازی در دیگر اقوام و به خصوص فارسی زبانان به همین صورت اما با سرود وشعری متفاوت انجام می گیرد. اکثریت مردم ایران بزرگ از این بازی و سرود آن آگاهی دارند و آن شعراتل، متل، توتوله است:

اتل،

 متل

توتوله

گاو حسن چه جوره

و ...

باور کنید دلم می خواهد که این بازی را یک بار دیگر انجام بدهم و یاد کودکی های خودم را زنده کنم. شما چطور؟

 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:٠٩ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱ آذر ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم