پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

ادامه داستان دالو و رووا(پیرزن و روباه)

مرغ گد: رو گندم بیار سیم تا تخم بت بدم.

رووا رهد تی تاپو و گد: تاپو گندم بم بده، گندم به مرغ بدم، مرغ بم تخم بده، تخمه به زرگر بدم، زرگر بم ناونده بده، ناونده به دهدر بدم، دهدر بم او بده، او به درخت بدم، درخت بم پر بده، پر به بز بدم، بز بم شیر بده، شیره به دالو بدم، دالو دینمه بده، دینم به دینم هی به بازار.

تاپو گد: ترک خردم،رو مل گا بیار سیم تا ترکامه بگرم اسو گندم بت ادم.

رووا رهد تی گا و گد: گا مل بم بده، مله به تاپو بدم، تاپو گندم بم بده،گندم به مرغ بدم، مرغ بم تخم بده، تخمه به زرگر بدم، زرگر بم ناونده بده، ناونده به دهدر بدم، دهدر بم او بده، او به درخت بدم، درخت بم پر بده، پر به بز بدم، بز بم شیر بده، شیره به دالو بدم، دالو دینمه بده، دینم به دینم هی به بازار.

گا گد: رو به کُه یه خرده علف بیار سیم تا بخورم اسو مل بت ادم.

رووا رهد به کُه و گد: ای کُه علف بم بده،علفه به گا بدم، گا مل بم بده، مله به تاپو بدم، تاپو گندم بم بده،گندم به مرغ بدم، مرغ بم تخم بده، تخمه به زرگر بدم، زرگر بم ناونده بده، ناونده به دهدر بدم، دهدر بم او بده، او به درخت بدم، درخت بم پر بده، پر به بز بدم، بز بم شیر بده، شیره به دالو بدم، دالو دینمه بده، دینم به دینم هی به بازار.

کُه گد: دلم سنگینه و خیلی گرهده، یه بیتی سیم بخون تا علف بت بدم.

رووا که دیه ز پا وست بید، دست نهاد بن گوش و ز داغ دینس و و ز کاری که خس به سر خس اورد بید، خوند:

آخمی لول ز خمی کلم لیوه – دام، بوومه هی زنه به لنگ گیوه

مو ز کری نه دین داشتم نه دین اخواهم – دین سی دالو مو خومه دیه اپاهم

...

ز قهری بلایی که بسرس اود بید، دست نهاد پشت سرس و رهد که رهد و دیه هم هیشکی به او ولات نیدس.

متل مو راست بید- پر مشکدو ماست بید

 

 

 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱٢:٤٦ ‎ب.ظ ; شنبه ٢۱ آبان ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم