پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

الا زنگی

      (خواندن متن بدون اعراب با گویش بختیاری مسلماً مشکل و سخت است اما آگاهانه بدون حرکت درج شد تا شما همتباران گرامی کمی خود را در خواندن متون گویشی بیازمایند.)

     الا زنگی به خرشم سر تختس نشسته بید. تیا پیل و برگا خل و چمراست و شاخا درازس زهله آدمه اترکنید! هیشکی به نهنگس نی اود. همه زس اترسستن و ز ورس نترستن نطق بکشن! وزیرس هم کلس سر پا واستاده بید ز ترس هی الرزست و دنگی هم نی داد. هر چه به زووس ایود به نوکرووس اگد و هر چه هم ور دستس ایود، پرد اکرد بسون. چند تا ز نوکرووس ز برد و کل برق چووس، زهم و زلی اویدن بی.

     تا ترست به همه دشموو انهاد و حرف لیش ازید و منجا حرفاس هی اگد: کی ماه تیگه گروزنیده؟ ماه تیگ چطور ز منه زندوو گروسسته؟ ایر یکی ز ایسا کمکس نی کرد مر ای دهدر خس تهنایی اترست که ز منه زندوو بگروسه و ز سر دیوار به ای بلندی بپیره؟ ایر تا جِنگ ظهر جستینس که جستین، ایر نه همه تووه سر ابرم انمتوو به منه غزغوو و اپزم و اخورومتوو!    

«ماه تیگ» دهدر مرداس پادرشا بید. ماه تیگ یه سال که مه گهرست بی، زمار اوید، سالس به هندا چارده بید. ماه تیگ خیلی قشنگ و ملوس بید، دهدری به قشنگیس گیر نی اود، به مه اگد نه درو که مو هدم! تا اسو خدا چی ماه تیگ نه آفریده بید. ز همه جا سی بله بستووس اودن بی اما نه خس و نه بووس قوول نکردن. بووس قلوه اخواستس و همس ویرکارس بید که یکی بس خل نه نیهره. ماه تیگ دهدر بید اما چی یه پیا نترس و وا غیرت بید.   

یه روز پسین که ماه تیگ وا درگل همدا و همبازیس و چند تا ز زنگل وردستس سر چشمه کل قرص بووس رهده بید، الازنگی که بو آدمیزاد بس خرد بی، اود سراغسوو و تا ماه تیگه دید یه دل نه، که صد دل هاچقس اوید.

    تا دیدس یه تش برقی زید و یه گرد غواری به هوا بلند کرد که تی، تی نه نی دید! یه هو زید به ماه تیگ و جست. چونوو ماه تیگ برد که هیشکی ز درگل و زنگل که واباس بیدن نفهمیدن که ماه تیگ به کجه رهد!

هور رهد سی پادرشا که ای پادرشا چه نشستیه که دهدرته بردن؛ کیک و واک وست به هووه پادرشا. پادرشاه سر لهد و پا پتی تا سر چشمه دونید و ...

(ادامه...)

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٢:۱۱ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱٩ آبان ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم