پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

مالکنون بی بازگشت کوگ تاراز « رامین طهماسبی راکی»

     دوازدهم آبان 1390 مصادف با ششمین سالگرد مالکنون ناگهانی و بی بازگشت کوگ ِغزل خوان بختیاری استاد بهمن علاءالدین «مسعود بختیاری» است. هنرمند فرهیخته ای که با صدای دلنشین و مخملی خود پیام مهرورزی، نوع دوستی و زدودن کینه ها و دشمنی ها را در گوش جان همتباران پاک نهاد خود زمزمه می کرد .
    بهمن علاءالدین  با دل کم طاقتش از دنگ و فنگ روزگار گلایه ها داشت ، از گرفگاری و نیرنگ زمونه  آزرده خاطر بود، کسی دیگر آشنایش نبود ، دل اشکناده اش از بی بفایی ها شکوه ها داشت  .
  مسعود بختیاری هنرمند گرانقدری بود که بیش از چهار دهه به فرهنگ و هنر این مرز و بوم خدمت کرد ، علاء الدین هم چون هالو زال ، پیرِ ناصح و راهنما بود ، افسوس که کسی فریاد یاریارش را نشنید ، عاشقیش را آشکار ننمود ، هیچ کس کم طاقیش را باور نکرد  ، آتش گرفتن جانش را نشان نداد ، کسی به دادش نرسید ، از بی قراریش سخن نگفت و دل برشته اش را مرهمی نبود .
     بهمن علاءالدین هنرمند خلوت گزیده و نازک طبعی بود که با تنهایی اختیار کردن و به دور از هرگونه شهرت طلبی و در کنج خلوت خویش عاشقانه به خلق آثار ارزشمند خود همت گمارد . وی با تسلط کامل به فرهنگ بختیاری و داشتن قریحه ای زیبا و سرشار ،  بسیاری از اشعار و آهنگ های کارهایش را سرود و ساخت . صدایی خوش زنگ داشت و صدایش یادآور ترنم کبک های غزل خوان کوهساران بختیاری بود . فراز و فرودهای آوازش مانند نرمه بارونی بود بر کویر تشنه ی جان ها ، بهمن صدای راستین ایل بود و غم و شادی و حماسه را با مهارتی بی نظیر سر می داد . قهقهه ی کوگ دری یک جا به او داده شده بود و خونده گری به او ختم شد .
     آثار فاخر و بی همتایی مانند مالکنون ، هیجار ، تاراز ، برافتو ، آستاره و بهیگ را از خود به یادگار گذاشت ، آثاری که مانند ستارگان درخشان و پر فروغ در آسمان موسیقی محلی و ملی ایران می درخشند . دریغا که دست اجل به وی مهلت نداد تا به ارائه آثار بیشتری بپردازد .
     بهمن علاء الدین فرهنگ گویای بختیاری بود که در عین ناباوری و بسیار زود هنگام همان گونه که خود دوست داشت مانند کبوتری بال افشان از میان ما پر کشید و خود را در دل کوه های سر به فلک کشیده زاگرس جاودانه ساخت .
     جسم پاکش در گورستان امام زاده طاهر کرج در جوار استادان بزرگ شعر و موسیقی غلامحسین بنان ، حسین قوامی ( فاخته ) ، احمد عبادی ، علی اصغر بهاری ، حبیب الله بدیعی ، مرتضی  حنانه ، امیرناصر  افتتاح ، حسن گلنراقی ، احمد شاملو آرمیده است ولی روح بلندش در دشت و کوه های بختیاری تا ابد دلواپس ایل خواهد ماند .
     کوچ همیشگی کوگ ِ رشتال باور کردنی نیست  اما باید پذیرفت که بهمن به آرزوی دیرینه اش یعنی بار کردن از این وارگه کهنه رسیده است و در دور دست ها کنار چشمه ساری نظاره گر ایل است .
ز دیده ها گرچه رفته است ولی از دل ها نخواهد رفت زیرا صدایش با ماست و تنها صداست که می ماند .
 
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:۳٢ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٠ آبان ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم