پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

سکه یک ریالی که مأمور زیاده خواه خان را راضی ساخت!ماجرایی از وصول سیورسات

     خاطره زیر نقل قول یکی از همتباران ارجمند بختیاری است در باره زورگیری و اجحاف مأموران خوانین از مردم در زمان حکومت خان سالاران گذشته بختیاری که جز به رفاه و آسایش و خوشگذرانی خود به هیچ چیز و هیچ کس فکر نمی کردند!

    


« دو نفر مأمور برای جمع آوری سیرسات(سیورسات) به مالی مراجعه کردند. از هر خانوار مقداری موادی خوراکی، یا به صورت جنسی و یا نقدی وصول نمودند. خانواده ای بی بضاعتی در آن مال (مجموعه ای از خانواده های عشایر) بود که هیچ مواد و یا جنس و نقدینگی نداشت. مأمور از آن خانواده سیرسات مطالبه کرد، صاحب خانه گفت هیچ ندارم اگر چیزی یافتی برای خان ببر. مأموران وسایل و اثاثیه جزئی انها را زیر و رو کردند اما چیز قابل ارزش نیافتند. لگن خمیری خانوداه را تنها وسیله با ارزش دیدند و همراه خود بردند. شیون و زاری زن و کودکان خانواده، مال را فرا گرفت. خورش و خوراک و قوت لایموت خانواده به نان منحصر می شد که لگن تنها وسیله ای بود که در آن آرد را خمیر می کردند که آن را هم مأمور خان با خود برد!

      یکی از شیرزنان مال وقتی از ماجرا با خبر شد به دنبال مأموران رفت و وقتی به آنها رسید شروع به مؤاخذه و سرزنش مأموران بی رحم نمود و گفت شما تنها وسیله خمیر کردن این خانواده بیچاره را از آنها گرفته اید! لگن خمیری را به این خانواده بیچاره برگردانید و از خدا بترسید.

      مأمور گفت این خانواده هم باید سیورسات سهم خود را بپردازد، چیزی به ما نداد و ما هم در ازای سهم سیورسات این خانواده لگن خمیر خانواده را می بریم.

     سلالار زن با شهامت بختیاری خطاب به مأمور گفت: مبلغ پول سیورسات این خانواده چقدر است؟ مأمور گفت یک ریال. بانوی دلیر و با سخاوت بختیاری با کمک قطعه سنگی، یکی از  سکه های یک ریالی دوخته شده بر  لبه پیراهن خود را جدا ساخت و به مأمور طماع و زورگیر داد و لگن خمیر را پس گرفت و به خانواده محروم بازگرداند.»

این شمه ای است از زور و اجحاف بی حد و حصر خوانین و مأموران آنان که به ناحق بر مردم روا می داشتند!

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٦:٢٠ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٧ اسفند ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم