پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

تو که نوشم نه ای نیشم چرائی؟

     پاسخ به نظر همتباری ناشناس!   

همتبارم!    

     من از این باب نه نان می خواهم و نه نام؛ چرا که تکه نانی در جفنه در حد سدجوع دارم و خرده نامی به میزان حق خویش در پیشانی. نه خوان و جفنه ای برای گردآوری نان گسترانیده و نه سر و گردنی جویای نام.برافراشته ام . تکه نانم را با هم نشینانم تقسیم می کنم اما خرده نامم را به ثمن یک دنیا هم نمی فروشم!

       

         ضمن تقدیر و تشکر از همتبار ارجمند و محترم که انتقادی بر برخی مسائل داشتند و خرده گیری هایی نیز نمودند و ...

     به اطلاع و آگاهی میرساند که گردآوری و جستار مطالب فرهنگی و اجتماعی کماکان و طی مدت مدیدی که نیوشنده و نویسنده روایات و اطلاعات همتباران بوده و هستم، ضمن رجوع به قاطبه مردم و با قیاس در همسانی و یکسانی مطالب ارائه شده، از تأیید و تأکید افراد معتمد و آگاه نیز بهره برده شده است.

     تحقیقاً اطلاعات تاریخی، فرهنگی و اجتماعی که مبنع و مأخذی مکتوب و مستند ندارند، الزاماً از طریق روایات و سینه نهفته های مردمی اخذ و پس از مقایسه و موازنه ارزشی، به نشر و درج آن در نوشته ها مبادرت می گردد. گردآوری اطلاعات کامل و مبسوط و ریشه دار از آحاد مردم بدست خواهد آمد و صرفاً نباید به افراد آگاه و معتمد بسنده شود بلکه بایستی همه روایات سینه به سینه مانده قومی از همگان برداشت و با مطلعین و آگاهان ویرایش و تصحیح گردد. معمولاً افراد امی و عامی هر جامعه موارد و مسائل جزئی فرهنگی و رخدادها را بهتر و بیشتر به ذهن سپرده و بدان علاقه مند بوده و مشتاقانه و مفتخرانه آنها را به نسل های بعد تحویل می دهند که این جزئیات یک کلیت غنی فرهنگی را بنا خواهد گذاشت. در محضر بزرگان و سران کمتر می توان از جزئیات اتفاقات و مسائل فرهنگی و اجتماعی کسب اطلاع کرد زیرا آنان به کلیات موضوع بیشتر و بهتر اشراف داشته و به جزئیات توجه خاصی مبذول نمی دارند و ابراز آن را در شأن و منزلت جایگاه و شخصیت خود نمی دانند.

     در امر تحقیق و کنکاش فرهنگی، محققین و جستارگران مطالب، ترجیحاً ابتدا به طبقه عادی و متوسط جامعه مراجعه و از آنان پرس و جو کرده و مطالب مورد نظر و خواست خود را جمع آوری می نمایند. این قشر از جوامع بدون اکراه و با اشتیاق و میل وافر به نقل داشته های ذهنی و روایات گذشته می پردازند. سپس جهت  تأیید برداشت ها به افراد مورد اطمینان و وثوق و آگاه و باسواد رفته و به تثبیت می رسانند.

     نگارنده نیز به همه اقشار جامعه تبار خود مراجعه و از دیدگاه و نظرات همگان استفاده و بهترین و منطقی ترین مطالب که اکثریت قریب به اتفاق را دارا و به هم نزدیک تر و موافق هم بود، انتخاب و استفاده گردید. از نظر تحقیق افراد بی سواد و با سواد و مافوق و مادون جامعه، دو عضو مکمل هستند که به مطالب فرهنگی و تاریخی غنا می بخشند و از این منظر هیچ گونه برتری نسبت به هم ندارند. با سواد جامعه ما با دانش و سواد است اما نمی نویسد اما بی سواد جامعه که از تجربه و ذهن جویا بهره مند است، نمی تواند بنویسد و به ذهن می سپارد تا در مخیله خود بایگانی نماید. تجربه نشان داده است که افراد بی سواد اما آگاه جامعه بیشتر و بهتر به مسائل فرهنگی توجه داشته و شاید بدین طریق بی سوادی خود را جبران کرده و نشان می دهد که می تواند نگهدارنده و راوی  مطمئنی برای آداب سنن قوم خود باشد.

     برای مزید اطلاع همتبار گرامی باید اضافه نمود که طبق فرمایش حضرت عالی از همه افراد جامعه استفاده شده و اگر که به حضور ایشان و دیگران نرسیده تا خوشه چین محضر نظر و رأی آنان باشیم، سعادتی نصیب نگردید و بخت یاری نکرد.

     اما اگر از افرادی تقدیر می شود و یا به ذکر نام افرادی در همکاری و مساعدت بمیان می آید و یا اشخاصی تحت عنوان گردآورنده و ارسال کننده مطلب معرفی می گردند، یک وظیفه انسانی و تباری و لازم است.

     آقایانی که شما نامبرده اید و تحصیلات و سن شان را جویا شده اید، از نظر اینجانب افرادی دلسوز و همگام و همکار هستند که در سطوح و مراحل مختلف نسبت به ارسال مطلب و اسناد و عکس  و غیره همکاری داشته و متحمل زحمت و هزینه هایی نیز گردیده اند. از شما همتبار عزیزم انتظار نمیرفت که چنین قضاوتی بنمایید و بنده را به سرنوشت دیگران منتسب کنید. شاید حق من و دیگر همتبارانی که شما در نظر خصوصی اعلام فرمودید این نیست که بیان کردید. در همین جا از شما هم تقدیر می کنم به جهت توصیه در ذکر اسامی با توجه به  جایگاه های نامبردگان. از این دو نفر جوانی که ذکر کردید یک نفر دانشجوست و تحصیلکرده و دیگری فردی است دارای تجربه و آگاهی هایی که از پدران و نیاکان حفظ کرده و اندوخته است و امروز داشته های خود را تحویل نسل بعد می دهد.

     ایکاش خود را معرفی می کردید تا با ارائه اطلاعات مکفی و مطالعه ،توجیه می شدید و به حقیقت امر می رسیدید و  قصاص قبل از جنایت مبادرت نمی کردید.

     نقد همواره سازندگی، بالندگی و پایندگی را به دنبال خواهد داشت. از نقد نمی هراسم و اشتباهی اگر رخ داده باشد، با شهامت و سرافرازی پذیرفته و به دانش خود می افزایم. پیشنهادات و انتقادات  وصله تن مطلب معیوب و ناقص است و بی صبرانه منتظر نظرات و پیشنهادات سازنده و مفید و کارساز همتبارن گرامی خود هستم. در پناه حق مانا و پیروز باشید.      

   

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱:٤٦ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٧ فروردین ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم