پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

جوابیه روزنامه زاینده رود

جوابیه روز نامه زاینده رود در رابطه با مقاله ای بر علیه معلم

 

به ایزد بنامم به آن کرد گار             به آن خالق  چرخه استوار

((بزرگش نخوانند اهل خرد            که نام بزرگان به زشتی برد))

ترا گویمت جان برادر گوا              هماورد افزون معلم چرا

تو نون و قلم را اگر خوانده ای         گمانم ز معنا نه ره برده ای

اگر خوانده بودی تو مایسترون         ندادی جوابی به سخره کنون

که جز ان گران نیست گچ یا قلم        به دست معلم از این بیش و کم

شگفتم ز تو مکتبی بنده ای              مگر از معلم چه بد دیده ای

زخردیت گر یاد آید ترا                   همانگه بر مادر اندر سرا

که جز خورد و خوابت نبد آگهی        همین دانشی داده ات فرهی

معلم کجا سود زرین ببرد                 که سرمایه اش علم بود و سپرد

بیندیش اکنون چه کس سود برد         همانا که از خون دلها بخورد

همانا زر اندوز و آن بد سگال           که جز زر و سیمش نباشد خیال

همانا که پایش نهاده به خون             نه ایزد شناسد نه بنده زبون

همانا که گرد آورد مال بیش             به بیگانه رویش که پشتش به خویش

هم او شد هماورد و هم رزو تو         به بازار سیمین و هم بزم تو

رو او را بیاب و به یالش فکن          بدان برز و بازوی گردان شکن

سخن گوزبیش وزکم هرچه هست      ز سختی به مردم بگو حق پرست

کمان را به زه کن به یالش فکن         هماغوش دانش بر او تاخت زن

تو بگذار ما را قلم تیر ماست            اگر چه ندانی  جهانگیر ماست

اگر گچ به ظاهر سبک مغزه ایست     به دانش بدان کان قلم نغزهایست

بهای معلم به دلدادگی است               اسیری به دانش که آزادگی است

ترا هر چه دادند شاید سزاست           سزای معلم به نزد خداست

که آموزگار نخست جهان                 همان داد دادار اندر نهان

به وزن همان گچ و یا این قلم             به میزان نهد بهر ما از کرم

 

                              زمستان 1373 زرین شهر

 

 

   

 

 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٢:٥۳ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱٢ خرداد ۱۳۸٧
Comments نظرات () لینک دائم