وخت افتو به درون ، ویدن شوگار زچال  

تا به سر زیدنه آستاره ی گا مال ،به مال

  

بهده ره بستن شوگار به سی کشتن روز

  زوکل فرگ بد و شیم تریده  به شکال

 

پشت خفت ودم اشکفت و چونون تر ز لور 

  مینه تیتم ره رهدن به سر کوه  مجال

. . .

ادامه . . .