پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

یادگار و دوا درمونی وا سمات و ... (عنبر نسارا)

هندا پسین بید که تلفنم زنگ خرد. شماره ثابت اصفاهون بید. صداس بجا اوردم، یادگار بید. تا صدامه اشنید زید وا بنگ و بوو و نهشت وا امون و گد: هی بووم به دادم برس! گرهدنمه! بیو وادیارم!...

هله پله وست بم و اوراهیم رهد که چسه و چه وابیده و هر چه خواستم زس بپرسم امونم نیداد و هی وا داد و فریاد اگد به دادم برس... گدم کجنی؟ گد: تی بووم هدم؛ کجنم! منه پاسگاهم! گدم سیچه؟ گد بیو تا بت بگوم جلدی با!...


به غیرکش رهدم پاسگاه تا رسیدم بغل وند و گرهدم و بوسیدم و گرهوست... 


گدم یادگار چه وابیده؟ چه کردی که گرهدنت؟ اشاره کرد به یه پیا که سرس هینالی و بسته بید و گد: هینه بوومه کردم؛ چه کردم! زیدم سر هیم پیاهونه پکنیدم!

گدم سیچه؟ گد: هی کر! بهار کده زرده برف گرهدمون بی و سرما سختی خردم و پُفُم خراو آوید! نفتم هم کپ وابید و هر چه دوا درمون کردم خوو نوابیدم. دیدر هم غلوه رهدم اما افاقه نکرد که نکرد. گدشت تا یو که سینه پهلی کردم و وستم...  

یه روز ساتیار ناشادی گرهده بم اوید تیم و گد ایر رهدی تی یه دیدر علفی(دکتر علفی، دکتر گیاهی) یه تف کنون خووت اکنه! مو هم امروز اویدم تیس و یه غا نیشت منه نفت و حلقم و سینمه ولایید و ... اسو ری کاغذ نوشت بم داد که بروم تی شاگردس که زوکلس نشسته بید دوامه بستونم. دونی که ترم خل و چول بنویسم و بخونم اما دست خطس بخوندن نی رهد. بلگه نه دادم به شاگردس و واستادم تا دوامه بم بده. غلوه مندم تا بنگم بکنه.

بهدس بنگم کرد و دوامه کشید بم. هلا که اروم دواهانه زدستس بستونم ابینم گل پیش ریت! چار تا سُمات نهاده من پلاستیک و اکشس بم. گدم آقا یونون ز مو نیدن! گد چرا ز خوتن! گدم نه! گد هری!  گد دوات «عنبر نسارا»بیده و هیم یونه! مو هم قهرم وابید و ز غیض سنگ ترازیسه ورداشتم و زیدم منه سرس و پرد آوید زوا میز...

اسو  گرهدن و اوردنم هیم چو که ابینی! ...


مو هم هندم گرهدم و پکستم به هنده و ... پیل نیشت بم و گد: په تو هم هندی؟! ناخرمی گرهده په تو دیه سیچه بم اهندی؟ په تو ...


سیس گدم که سمات هَر(پشکل خر)دواییه و خووه و چه کنه و چندی ارزش داره و ... بهد بکش و مکش و خواهشت و تمنا آخرسر، رضایت پیانهگرهدم یادگاره آزاد کردم و وا پلاستیک سماتی اوردمس به هونه. هی اغرومنید و وا خس اگد: ای مردم بنیهرین! وا پیل بدی و سمات بستونی! په سمات هم پیلیه!؟ په منه مال خومون پره سماته! ماله ول کردم و وختمه نهادم و تش زیدم به پیلام و اویدم سی سمات! خدا زم ورگشت بی! په مو ریم ابووه وا هیم سماتا بروم به مال؟ خواریم اووفته! وا چه کنم؟! ....

اما چه ز ایسا پوشیده! سیر هندستم! خوس هم دیندا وا سگرمه هاس گاتاوخت اهندست اما دلس پر بید و ...

 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:٢٤ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۳٠ آبان ۱۳٩٥
Comments نظرات () لینک دائم