پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

به کول خوم، به هور خوم، هیوه برم سی گور خوم...

به کول خوم، به هور خوم، هیوه برم سی گور خوم...
... چاتی، چارزونی نشست بی بال چاله و تی دهد بی به تش و هی لشکا باریک هیوه و چلوله هانه اشکناد و اوند منه تش و خُساخُس هی اگد: به کول خُم، به هور خم، هیوه برم سی گور خم...
نشستم ری به ریس. چونون رهد منه فرگ و منه خُس که مُنه نید؛ ایر دید به ری خس نه اَورد. بس سلام کردم. جواومه نداد و هی اگد به کول خم به هور ...
تا خواست زنو هیوه ونه منه تش، دستسه گرهدم و گدم: واتونم چاتی! چته؟ مر لیوه وابیدیه که هی ختاخُت اگوی و ...؟!
هیچی! چمه! چمچارمه!... وُ هم زنو گد به کول خوم، به هور خوم، هیوه برم به گور خوم!
گئم: انکه چه؟ هی اگوی به کول خوم به ...؟
چاتی گد: هی ستین! آویدمه گیادی(گواهی، گواهی دهنده) دزون! او ادزه و مو وا گُنَهسه پاک کنم و ... پریر، غارتی دست نپاک، گا شیمبارینه دزید و کردس به لَوَر بالا مال. مو هم دیدمس. تا فهمست که دیدمسه، اسو گانه ز منه او لور جابجا کرد بردس به یه جا دیه.
یکی باریک آوید و رهد و گیادی داد به شیمباری که گاته غارتی برد و چاتی هم دیدسه...
غارتی تا فهمست که گیادی دادنه وید تی مو و گد: چاتی دردت منه تیشنیم آبرومه نبری! تو نگو! بیل سرو صداس بخوسه؛ تا اَو ز آسیو جر که وست، اروم و گاسه ایارم و ادمس! مو هم تا شیمباری اوید تیم و پرس کرد، گدم مو نیدم و ...
ایسوو یه ماه گدشته و غارتی هم گانه نه اورد و تا بس اگوم، اگو گا چه؟ چی چه؟ و ...
هلا وا هی خومه سرزنشت بکنم و بگوم که راستی به راستی که به کول خوم، به هور خوم، هیوه برم سی گور خوم...
 
(ستین بختیاری)
 
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٤:٠٥ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱٥ فروردین ۱۳٩٥
Comments نظرات () لینک دائم