پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

ای تش که به جون وسته ز او برچ تیاته ...

ای تش که به جون وسته ز او برچ تیاته

ای زهم به جا منده ز مرزنگ سیاته

سرگشته و آشفته خیالی منه ای دل  

از پیت و کرنجا و ز اَوشون میاته

کُه شوره و سیلو که ابینی تو به کهسار

هرسا منه تی هاچق دلداده پیاته

افتو که ابینی همه روزون ابلیوه

روشن دم پاهات و به چی سا به نیاته

ری شو که به چی قیل اَویده شه و تاریک

از دیلق و کر وسته و او رنگ دیاته

بی دنگ ایر هاچق تو منده به کنجی

ور گیل یه داری و به هلکن ز میاته

«تهنا» به رهت منده کلو، تی ره و مندیر

ار بس نزنی سر، غم و دینس که به ناته

 

 
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:۳٢ ‎ق.ظ ; جمعه ٦ فروردین ۱۳٩٥
Comments نظرات () لینک دائم