پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

یاران

یاران

طرفی نبسته ایم از، قول و قرار یاران

                                     ردی نجسته ایم زین، رفتار و کار یاران

دل را سپرده بودیم درآن نگاه پر شور

                                       مهری چرا نیامد از چشمه سار یاران

در بزمگاه گفتن، دُر از سخن بسفتند

                                       در رزمگاه غیرت، پی شد سوار یاران

هیجار و بانگ یاری از کوی آشنایان

                                     خفتیده ماند و بی جان، در نای یار یاران

اندیشه شد مقصر، آزادگان چو محکوم

                                        آتش بپا شد از خود، در زیر دار یاران

در راه آزمودن، آزادگی عیان شد

                                           بیگار ناشنایان، رفت از تبار یاران

بر بسته بار خود گر با مشت زر، بدانید!

                                     کوهی ز غم نهاده بر خویش و بار یاران!

ماند سیاه رنگین بر آن زغال بی غم

                                           خواهد رود زمستان، آید بهار یاران

باران چو بارش آرد،  فردای روشن آید

                                         «تنها» به سربلندی باشد کنار یاران

 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٦:۳۱ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱۳ اسفند ۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم