پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

شیخ مندیر شولوا...(زبانزد بختیاری)

شیخ مندیر شولوا...(زبانزد بختیاری)
... باهار بید و چند تا هونه مندن بی سی «نوشه وا». زینه هونه خدا، دیگ شولوانه ناهاد بی ری چاله سی چاست. به یه دست هیوه اناهاد زیر دیگ و به یه دست هم کمچنه دِر اداد به شولوا.
ز زیر مال صدا یه شیخ به گوش ارسید که هی اگد: بگو یا ...! بگو یا ...! جدم پشت و پناتون...
رسید در هونه. زینه وریستاد یه آگو آرد بس داد. شیخ در همبونه واز کرد و آگو آرده رهد منس و درسه بست و مرکسه زید ریس و نشست.
زینه هیم جور که شولوانه ازید به یک هی کلِ تی هم انیشت به شیخ که بنیهره اروه یا نه. شیخ هم تی ز دیگ شولوا و چاله و دست زینه نی ورداشت که بنیهره کی اپسه و یه غا بس اده که بخوره...
زینه چمته ز زیر دیگ کشید که ته نگره و هی ازیدس به یک. غلوه کمچنه در داد بس و ...
شیخ به زینه گد: کی ونو! اگوم چه ری چاله داری اپزی؟
زینه گد: شیخ شولوا اپزم!
شیخ گد: ولا مو نیدم شولوا همقو بپزه! مر استخوناس وا بپسه؟!
زینه گد: شیخ وری رو ز دین آگو گردیت! چا مو و شولوام اخوی؟
خُسی زینه که دالو چیدون و مهروونی بید گد: دهدر! « شیخ مندیر شولواهه» یه کمچسه بدس! تا بس ندی یه کمچه - هی سیت اجمنه کچه...
(ستین بختیاری)
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٩:۱۳ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٠ بهمن ۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم