پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

دیندا مال ...

... ندونستم! گاتاوخت که به یکی اگدن دیندا مال و بُل اگرهد، تی خوم اگدم حلا دیندا مال یا نیا مال! یو سیچه بل اگره و قهرس ابوهه!؟ ...
گدشت تا یه کرت به پاییزون که مال تاتم ز برافتو اخواست بروه سی نسار، یه تربه پر ز بلیط تو نکنده ناهادن به گردم. 
ز براقتو تا نسار ره دیری نبید اما واستی به سرزیری رویم منه شور اسو ز ته دره و شور به سروالایی بیاهیم تا به کمری کُه. سرزیریس بدی نبید اما تا ز شور زیدم به در و زیدم به سروالایی، دشمنتون نبیا که نفسم دیه آر و بر نیبید! تیام پیسه وابیدنو دهونم هشک و زونیام بی گر و سست و ...
همه رهدن و مو مندم دیندا! اسو بید که بنگ مرداس وریستاد! های دیندا مال په بیو! په چته مندی به دیندا؟ هر چه زور زیدم دیدم گیری به زونیام نید و پاهام ز پیم نیاهن. بم هندستن... ! نیشتم پشت سرم که بنیهرم واکینه، دیدم که آدم دیندا مال خومم! 
اسو آفتم که دیندا مالی و مندن به دیندا مال و دیندا وستن چندی سخته و آدمه لیش و خوار و زار مال اکنه...
دیندا مال نباین!

(ستین بختیاری)

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٥ مهر ۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم