پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

عروسی و بردن بره به نیا بهیگ و ...

... توشمال سوار بازی ازید و پیایل سوار بازی اکردن و زنگل هم سوار و پیاده 
ز دین بهیگ سوار به مایون نیله، آهای گل اخوندن و به ره ارهدن تا برسن به 
هونه دوا.به کهش ره جا به جا جغله بید که بره و نرمیش و بهده گرهدن بی به 
دست و دم ره بهیگ واستادن بی. تا مایون بهیگ ارسید بسون، یه پیایی که لگوم 
مایون به دستس بید، دست اکرد به کفت شال و پیل اداد بسون. 
مو هم دونیدم و رهدم منه گله تاتم و یه بره گرهدم و بردم بال ره تا بم پیل بدن. تا 
مایون بهیگ رسید به نهنگم، دیدم همو پیا که پیل اداد شُگنید بم و گد: رو چونون 
جغله! رو شرته بکن! مندم منس که چسه! سیچه به همه پیل اده و به مو نیده و 
اشُگنه بم! 
...
بهیگ و عروسی کنون رهدن و بچه یل جم آویدن دوره و بم هندستن که هی لیوه 
یو بره ماهه(ماده است)! 
گدم: پی سی نیا بردن بهیگ بره ماه و نر هم داره ؟! 
(ستین بختیاری)
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٥:٠٧ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢۸ امرداد ۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم