پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

آکهیار گد: ستین رو به قهر!

... یه کت پیا دور یک نشستن بی و ساتیار و بختیار هم چن تا وریست سر یک 
کردن بی و هی زمین اپینیدن. باقی زمینه هم که به وریست نی رسید، گُمس ازیدن
 و کل و برد ناهادن سی ساموناسون و جدا و غل غل سون اکردن.
مو هم دیرادیر هی انیشتم بسون. تی خوم گدم: خووه روم تیسون بلام مو هم پینیدن
 و گم زیدن زمینانه آمخته وابووم!
نهنگ رس پیایل که وابیدم، آکهیار بم گد: ستین رو به قهر!
گر زیدم و واستادم. تی خوم گدم: اگوم په آکهیار سیچه بم اگو رو به قهر؟
آکهیار دووارته و بلندتر بنگم کرد و گد: کر مر وا تو نیدم؟ اگوم رو به قهر!
گدم: آکهیار مو دلم نیخو قهر کنم. مو وا هیشکی جر و جنگی ندارم!
تا یونه گدم، همه زیدن زیر هنده...
ساتیار اوید دستمه گرهد و بردم زوا دِر و وا بهداری و بم گد: هرسا زمین بهر 
اکنن و به یکی جور تو که بچه ساوایی هدی اگون رو به قهر؛ نه که وا یکی قهر
 بووی! ز غزده اگون وا صحاو ملکا که بهر اکنن قهر بو تا پشک که اونی، سی 
هیشکی سون، زمینه تیر و زوین و خوو و لیش نکنی و اونون هم گمون بد بت 
نبرن و ...
آکهیار بنگ خوم و ساتیار کرد و گد: بیاین!
خوم و ساتیار اویدیم. ری گل سه تا هیل کل یک کشیدن بی. آکهیار یه بلیط، یه 
بلگ درخت بلیط و یه چلوله ناهاد منه دستم و گد: ستین! هر یکی ز یونونه ون 
منه یه یکی ز ای هیلا هو!
چلوله نه وندم منه هیل بالایی، بلگه وندم منه هیل منجایی و بلیطه هم وندم منه منه
 هیل دوونی. یه هو دیدم مراد کله نه ز سر کند و زیدس به گل و گد: ای ز بخت 
لیشم هی! ایچو هم گلال وسست به بهر مونه کم شانس ...و پیل نیشت بم اما هیچی
 نگد. بلیط ز او بید و وست بی منه بهر دوونی که بال گلال بید!
اسو آفتم که قهر رهدن بچه یل ساوا و زمین بهر کردن و پشک وندنه چنه و چندی

 هم بجا و خوو ناهادنس بی! گپونمون غلوه ادونستن و خوو...
(ستین بختیاری)
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٩:٤٢ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٤ امرداد ۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم