پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

سزاری مهمون به کول کش...

سزاری مهمون به کول کش...

قوات مسلیمون بید و اداره کار اکرد. پیا مهمون درار و سرفه کش و در هونه وازی بید. هر کی ز مال اوید به مسلیمون، واسکه یه سری هم به هون قوات بزنه. یا یه چاستی یا شومی و یا چند روزی امند. ز دستمزدس سیس نی مند و همس خرج مهمون دراریاس ابید و سرفه و ... «هر چه آسیو ادرورد لوینه اکپنید!»

یکی سون ناخوش بید؛ یکی سون خرید داشت؛ یکی جر ملکی و پاسگاه و دادگاه داشت و یکی ...تا اویدن واسکه سوار مشاین لندوورس بکنه سون و بوره سون دواخونه و دیدر و پاسگاه و بازار و ... «کا سرس بنه هم بید!» گاتاوخت پیل هم کم ایوردن و اگدن: قوات بووم پیل وات نید! ...  اسو بید که منه دلس اگد: « تیم کور دندم نرم؛ پیل هم وا بدم!» و دست اکرد به جیو  به جاسون اداد و ... وختی هم که کار و باراسون هم انجم ابید و دیه اخواستن رون سی مال، واسکی بوره سون به گراژ و سوار ماشینسون بکنه و پیل کرایه سونه بده و واستا تا ماشین ووفته وا ره و یه دستی هم سیسون تکون بده و  ... ار هم نیداد پشت سرس حرف بید و نلق و ... گاتاوخت هم که یه پاره سون ناخوش بیدن یا خسونه به ناخوشی ازیدن که دیه هیچی! واسکه کار و هوهه زنده اینه ول بکنه و وا لندوور خوس بوره سون سی مال...

داس همس بس اگد: «سزاری مهمون به کول کش. یه روز ز داس پرسیدم: دا ماهپاره! په سزاری مهمون به کول کش انکه چه؟

گد: ای دایه! سزاری مهمون به کول کش هم یکی چی کر خوم قوات بید. هونس بال اَوِ رو بید و هر کی اوید به هونس سیر بس اداد اخرد ایر هونس دیر بید شو امند ایر هم نهنگ بید تا نصم دل شو امند اسو  که اخواست روه، ز ور کم پرس نترست تکون بخوره و اگد گداره بدل نیدم و ترسم او بورم و ... اسو بید که سزاری مهمونه اکرد به کول و ز آو اناهدس زواله و اورگشت. دیه همه آموختس وابیدن بی. ارهدن به هونس و انشستن سر سرفس تا ترستن اخردن و شو که ابید سزاری هم که خوسم آمخته به کول کردن وابیده بی، مهمونه اکرد به کولس ز او انهادسون زواله... هم سزاری آمخته وابید بی به نون مفت دادن سرفه کشیدن سی مفت خرون و کول کردن و مفت خردن و مفت به کول روون و هم یه پاره ز مردم مفت چر و مفت خر بی عار به دست وندن به سرفه دیرون و ...

دلم سهد هم سی سزاری و هم سی قوات اما یه غا که رهدم منه فرگ دیدم که نه! چینون آدمیلی دل سهدن سیسون خوو نید! خسون خل ابون تا دیرون ری گرده سون سوار وابوون و خوسنن که نون اسبیده زحمت کشیده نه انن پیش مفت  خرون بی شرم و ...

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٥:٥٢ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٧ خرداد ۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم