پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

... چوغام ز راست پس شونم تلفست بی. اخواستم رُم سی عروسی

... چوغام ز راست پس شونم تلفست بی. اخواستم رُم سی عروسی و بی چوغا
 ریم  نی وروید. ری زیدم به گودرز و چوغاسه استیدم و کردمس به ورم. 
خسرو سر برد بالا مال نشسته بید و هی دیرپادیرپام اکرد. یه هو به هنده گد: ستین
 منی سیت شوره؟
سرمه ورگنیدم و نیشتم به بال لمی چوعا و گدم: نه! تو خه ابینی بالس منه چفتمه!
 کهجنس شوره؟!
خسرو دووارته گد: ستین اگوم سیت شوره!
رهدم نهنگس و گدم: بنیهر! بال چوغا منه چفتم و تا ری زونیام اویده! په چنس دیه
 شوره؟ مر هندا چوغا منه چفت و ری زونیا نید؟
سه وارته گد: مو گدمت! ای چوغا سی تو شوره!
گودرز بنگم کرد و گد: هی کر یو اانکه اخو بگو که ...

تا فهمستم که چه اگو، چوغانه دادم وا پشت به گودرز و رهدم به هونه.... 
صدا ساز و دهل دلمه اخوند و حرف خسرو ز خوم ارندم...
(ستین بختیاری)
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم