پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

دووا پا راستسه ناهاد به رکاو اسب رهد

... نو دووا بید. بهد بلکه برون و نومزدی شال و قوا کرد و سوار اسب منجول 
بووس  اوید و رهد به مال بوو نومزدس. بره کال کشتن سی دوا و جا وندن منه 
لامردون و پیایل مال جم وابیدن تی نو دووا و ...
دم پسین دووا ز بوو نومزدس اجازه مرخصی خواست. گدرز به یه دست لگوم و
 جلو اسبسه گرهد بی و به یه دست هم رکاوسه تا سوار وابووه...
دووا پا راستسه ناهاد به رکاو اسب و رهد که بنشینه منه زین که یه هو هره هنده 
پیایل مال وریستاد...
بوو دهدر قهرس وابید و گد: ای ... گَم بزن به دینس...
دستور داد بلکه هانه ناهادن منه یه هورجی و بستن به ترکس و گد: رو دیه 
نورگرتی ...
آروم به گودرز گدم: گودرز مر چه کرد که بس خندستن و چینون بس گد؟
گودرز پیل نیشت بم و گد: منی تو هم جغله بختیاری نیدی و سر ز هیچی 
نیدراری؟ 
...
ندونم سیچه!
(ستین بختیاری)
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٠ اردیبهشت ۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم