مالمون چل کهخدا، چل تا صلا دار
کن کن مالا به ره، ایما منه وار

گپ سی خُس، کوچیر سی خس شاراکش مال
ای کشه یکی ز چپ یکی ز راستال

«مالمون خوو مالی بید، خوو صحوتی داشت»
هر گپی ستین ز جون، سی مردمس کاشت

مندیمه به وَرِ لِف، باد و کِر و دی
کینه داریم که بمون ونه یه دم تی

کهجنه دست گپی، به پشت شونا
تا ز شَو بمون بگو، یه گهپ دونا

مینه مال گهپی نمند تا شون اوید «آ»
دیندا مال وست به نیا آیل به دیندا