پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

پانیگونی دووا و بهیگ و ...

... هف- هش روز ز عروسی گدشت بی اما هنی خشی عروسی کهیار و نازگل 
منه ویر و دلم بید. چونون بمون خشی گدشت که هونه و زنده ای و کار و ... منه
 شهر ز ویرمون رهد و جا خش کردیم بی منه مال. هر روز به هونه یکی بیدیم
 و ...

دووا و بهیگ ز پانیگونی ورگشتن به هونه سون. زنگل و بچه یل وا کل و گاله
 رهدن وانیاسون و اوردن سون زیر بهون بوو کهیار. بوو کهیار جلدی دستور داد
 سر یه بره ای نه بریدن و ...
کهیار و نازگل خورزمار بیدن و منه یه مال گهپ آویدن بی و ...
پیایل و زنگل به رقات دور تا دور بهون پنچ چو بوو کهیار نشستن بی. کهیار و 
نازگل کل یک نشستن. کهیار یه نر نشست بی و دستس منه زلفاس بید و هی چک
 چکیاسه ز زیر کُله ادرود و یا اناهادسون به زیر و نازگل هم تکهسه داد بی به
 رختخوو و پاهاسه اورد بی وا پیش بخ طوری که زونیاس زیر مرکاس بیدن و
 سرس منه موبایلس بی و هی انوشت و گاتاوخت هم خُساخُس یه لوهندی ازید 
و ...
کهیار به داس که ری به ریس نشست بی گد: دا یه پیاله دوو بدم!
داس گره وند به تیگس و به کچه هشاره کرد به زینس!(انکه به زینت بگو!)
کهیار منستی که اترسه یا که نی خو به زینس بگو، دنگی نداد. اما داس دووارته 
وا سر و کچه هشاره کرد که به زهنت بگو!
کهیار پیت ورورد و گد: نازگل وری یه پیاله دوو بم بده!
نازگل کِر وند به تیگ و گد: مر نیبینی دارم چت اکنتم! خوت وری رو ...
مو کل بوو کهیار بیدم. هم مو هم بوو کهیار همه چینه دیدیم و اشنیدیم. مو تی ز
 نازگل و کهیار و دا کهیار نی ورداشتم و ... که یه هو بوو کهیار وا کورین زید
 به دین اَو گرم و اوردم تی خُس...
گد: همه چینه دیدی و اشنیدی! اخوم سیت بگوم. کار یونون دووایی خوم بهیگی
 زینم و دامه منه او زمون اورد به ویرم.
جور هیم سوو و هیم میلس هو، نشسته بیدیم که تشنم بید و به زینم که نوبهیگی 
بید گدم: یه پیاله دوو بم بده. زینم جلدی ورستاد و رهد پا مشک اما یه هو دام رینه
 زم ورکنید و ناهاد وا گریوه و ... جا خردم و رهدم تی دام . دیدم اگریوه و گُلُه 
گُله هرساس منه ریس اریسه و ...
گدم: دا چته؟ کی چی بت گده؟ چه وابیده؟ بگو بنیهرم ! دا....
هم جور که هرساسه وا گیله میناس هشک اکرد و اگریوست، وا ناله گد: هلا دیه 
زینه دار وابیدیه و دیه به مو نی گوی که دوو بت بدم؟! ای سوو مو دیه دات نیدم 
و سیت غریوه آویدمه؟ ...
بوو گهیار گد: بهیگ بهیگ اسو و دا هم دایل اوسو ...
منه خوم بیدم که نازگل گد: کهیار شارژم تموم وابیده وری رو ...
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٧:۱۸ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳٩٤
Comments نظرات () لینک دائم