پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

برف پیری

                   برف پیری

  برف پیری بر سرم بنشست و گفت:

 رو دلت شادان، سپیدی روشنی است

                      ***

 ابر نیسان آمد و بارید  و رفت  

  گفت: دنیا هم چو من باریدنی است

                      ***

  جام می در دست ساقی چون شکست 

  گفت: جام جم هلا بشکستنی است 

                       ***

  بر سر نرگس، هزار نغمه خوان  

  گفت: آوایم شنو بشنیدنی است

                        ***

 گفت: حنظل تلخ تر از من کجاست؟ 

 چون ز خوش رویان بر آیم خوردنی است

                          ***

 پیر رندی بر جوانی رفت و گفت : 

  دفتر پیشانی ما خواندنی است

                        ***

 آینه در جلوه گاه نور گفت:      

 هر بری با چشم شسته دیدنی است          

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٦:٥۸ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٠ فروردین ۱۳۸٧
Comments نظرات () لینک دائم