پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

دلم هینه ز دست ...

دلم هینه ز دست روزگارون
یه شو آویدمه اِز هرس بارون 

نه مهری تا کنه هین دلم بند
نه لیز و نه سر و سایی ز یارون

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٤:٠۸ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۳۱ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم

روشنگری سی راست کردن پاپرز

روشنگری سی راست کردن «پاپرز paperz»

همه دونیم که مردم بختیاری چن لیمه(گونه) نون اپزن؛پتیر(تیری) 
لفه(تا)، تنیری، نون توچری، گرده و ... و یکیس هم نون ورچاله ای 
یا ورویده(وراویده) یا وروده(برآمده، تخمیر شده) هد. نومسه سی یو 
چینون نهادن، چینا ای نونه اهیلن که ور بیاهه اسو اپزنس و یا سی
 پهدنس به نیا اننس سر توه تا دو ریس بپزه اسو اننس کل توه و ری 
به تش زیر توه تا خوو برشته وابووه. نون برشته ورچاله ای یا ورویده 
جور پنیر منس سیلا سیلایی و پف کرده و ترد و نرم هد. زنگل نونه وا 
تنگه(کف دست) هیردس اکنن. نونه انن منه تنگه و اولاهنس تا 
پرزه پرزه و دون دون هیرد وابووه و اسو اریزنس منه درف و روغن خش
(گاتاوخت تره کوهی وا روغن خش سهر اکنن) و هاکه قند و ...اریزن 
سرس و اخورن. سی یو که پرزه پرزه( خرده خرده) ابووه بس اگون پاپرز. 
یه پاره هم که به جا نون ورچاله ای وا آرد برشته و روغن راست اکنن که
 جور پاپرز نون نی بووه. تمس غلوه خووه!راست بکنین و بخورین و نوش
 منه جونتون بکنین!
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٤:٠٤ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۳۱ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم

پاپرز paperz ]ki؟

از ستین بختیاری:

... رهدم بی به هونه کیچیم. کیچیم غلوه مونه اخواست و مو هم اونه غلوه تر. بم گد: توچری دلت اکشه یا پاپرز(paperz)؟ بگو تا زیتر سیت راست بکنم. توچری غلوه خردم بی اما پاپرز نه! سی هیم یو گدم: کیچی نیخوم زمندت بکنم اما پاپرز اخوم. کیچیم دست بکار اوید و پاپرز راست کرد سیم؛ تُمِس هنی منه دهونم هد! اگوم؛ ایسا پاپرز خردینه؟ دونین چه جوری راستس اکنن؟

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۸:٢۱ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۳٠ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم

ای که روزی همه خلق ز انبار تونه ...

... رئیس جلسه اصفهونی بید؛ تا فهمست که مو بختیاریم، گرممم گرهد و پیش ز 
جلسه شعر خداییه شادروان افسره به گویش بختیاری ز «ور» خوند؛ منستی که 
پیا بختیاریه که منه مال گپ وابیده! 
راستیاس ز شرمُنده ای لاشم ز عرخ «یه شو »وابید چینا هم همسه ز ور خوند 
و هم بهتر ز مو خوند! مو که همسه ز ور نبیدم؛ خدا بووسه بیامرزه که منجاس
 نگد که مو دینداسه بخونم! ... 

خداییه
ای که روزیَ همه خلق ز انبار ِ تونِه

آسمونها و زمین کِرده کردار ِ تو نه ِ

ئی همه نقش و نگاری که مِنِه دنیا هِد

همه از پرتو یک جلوه دیدار ِ تو نه ِ

اَفتو و ئی همه نوری که اِتاو ِه به زَمین

مختصر ذره ای از تابش رخسار ِ تو نه ِ

ئی همه آو که به دریا چو’نو هیِِ موج اِزَنه

چکه ای از کَرَم آور گهربار ِ تو نه ِ

عاقلون هر چه ’کنِن فکر و اِبالِن به ’خوسون

اشتباه کِردنِه ’پای ، جمله ز افکار تو نه ِ


ادامه مطلب
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٤:۱۸ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢۸ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم

ستین بریزه نی خوی؟

از ستین بختیاری:

... هنی یه پاره ز قُم و قیشون تا ابیننم، هی بم «تهمره» ادرارن و اگون:
 ستین! «بریزه» نی خوی؟ مو هم ز تهمره سون که دلخور نیبووم هیچ،
 که دل خش هم ابووم؛ چینا بیاد کوچیریام اووفتم!
توستونا که هوا گرمسیر گرم ابید دیه جا نیگرهدیم و ارهدیم سی ایلاق. 
کوچیر بیدم اما «هر و گا ورگن» نبیدم ؛ یونه که اخوم بگوم، به ویر خوم نید 
تهنا دیرون سیم گدن و گاتاوخت هم به تهمره بم اگون؛ رهدیم به مال یکی
 ز کسون مون. یه «گایی» داشت که «هاشت» اکند. اگون که مو دغت گرهدم
 که: مو هم بریزه اخوم! بم گدن بچه بریزه کجه بید! گدم بی: په هیم یو که
 بریزه منه دوهونسه و داره بریزه اهاهه... چینون که اگون همه مال تا اشنیدن
 زیدن زیر هنده و ...
هلا هنی تا ابیننم بم اگون: «ستین بریزه نیخوی؟» ... راستیاس خومم تا گا یا
 گوسندی ابینم که هاشت اکنه به یاد بریزه و کوچیریا خوم اووفتم! یادس بخیر ...
 
 
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱٠:۱٠ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٧ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم

بیاد تشنگان مرده در آب حیات دریاچه ی کارون بختیاری ... روانشاد شاد

تا به کی...


تا به کی تشنه کل ای چشمه هام 
تا به کی گسنه سر ای جفنه هام

تا به کی هی وا بگوم، هی وا بگوم
بردن و خردن، گرهدن هونه هام

...

تا به کی وا سی لوا هشک و کوو
تک تک هرسه بنم ور شونه هام

تا به کی وا چشمه سارونم به کُه 
مشک تیمه پر کنم سی تشنه هام

تا به کی وا کور کنن رهمه ز کُه
بال او وا سر زنم سی مرده هام 

...

تا به کی شلاقه ور کارون زنم
ور سر خوم وا زنم ور گرده هام

تا نواستم، سیل کنم، هی، هی، بگوم
گاگریوامه بنم جا هنده هام

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٥:٥٦ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم

شماره تلفن های تعدادی از مردم 9 تش طایفه ی پبدنی

   شماره تلفن های مندرج صرفاً جهت اطلاع رسانی از نشست ها، مجالس و مراسم  مردم طایفه ی پبدنی در این وبلاگ گذاشته شده اشت. 

   از همتباران گرامی پبدنی درخواست می شود چنانچه شماره تلفن اشخاصی از فامیل از قلم افتاده و یا به اشتباه و ناقص درج شده است، اطلاع رسانی فرمایند تا درج و یا اصلاح گردد. با تشکر

   برای دسترسی به شماره تلفن های 9 تش (فامیل) طایفه ی پبدنی، لطفاً بر روی ادامه مطلب کلیک نمایید

ادامه مطلب
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٧:٥٢ ‎ب.ظ ; جمعه ۱۱ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم

به ترنت قسم...

به ترنت قسم،تا نیای نی خورم او 
به غیرزا تک سور هرسامه هر شو

شوی ار تیام بی تو رهدن سر یک
به خوو نید، ز درد تو وستن به تَو
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱٠:۱٧ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم

به ترنت قسم...

به ترنت قسم،تا نیای نی خورم او 
به غیرزا تک سور هرسامه هر شو

شوی ار تیام بی تو رهدن سر یک
به خوو نید، ز درد تو وستن به تَو
نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱٠:۱٧ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم

تالی ز سویلی

تالی ز سویل ...

 

 روزا دیندایی تعطیلی سال نو بید که ز مسلیمون و لالی اویدم سی شوشتر. آمخته وابیدمه به سیلون - ارده و حلوا و ترشی لگجی و ... شوشتر و دلم هم غلوه اکشه ! رهدم منه بازار قدیم شوشتر. مو به لری واس گپ ازیدم هو هم به زون شوشتری اگد. پیا فروشنده آدم خوش برخوردی بید و ز یو که مو به زون لری(گویش بختیاری) واس گپ ازیدم خوشس اوید و گد: سیچه امون که زونمون چی یکه،به زون خومون قصه نمکنیم؟ کتی ز بختیاری یون که اشناسم شون هم به فررسی پی مو قصه کنن؛ ای خوو نیسه! ...هیم چینون که وام گپ ازید، چب هم سیم اکشید. ز همه لیمه استیدم؛ هم سی خومون و هم سی سر و سوغات سی کس و کارون...

دست کردم منه جیوم و یه هو به ویرم وست که پیلام وام نید! به پیا شوشتری گدم: بوخشین پیلام منه ماشینن؛ سوو اروم ایام خذمتتون. پیا گد: عیبی نداره؛ نمخو روی؛ دیندا تر آری سیم. گدم: ممنوو؛ اما مو اخوم بروم اصفاهون و تا سال دیه هم گاشنت نیاهم! گد: عیوی نداره! تالی ز سویلات نه  ایچو تا هرسا که اومدی! گدم یه تالی ز سویلام بدم به جا چیایی که زت استیدمه؟ گد: آه؛  تالی ز سویلات دهیم تا پیلامه دادی مه هم تال سویلته دهم... آه تا ز تال سویل به جا چک و سفته و سند سیت قصه ای کنم!

موکیش بم کرد و بردم سر یه تخت چووی نشوندم و به شاگردس گد که مشتریاس رد و پد بکنه و سیم صحوت کرد...

(چینا نترم خوو به زون شوشتری یون صحوت بکنم و گاشت بی احترامی به شوشتری یون وابووه، به زون خومون نقل قولس اکنم.)

گد: قدیم هم بووس منه هیم بازار دکون داشت و وا بختیاری یل هم داد ستد اکرد. گد یه روز یه پیا بختیاری که زس دیار بید آدم سردیاری بید وا چن تا دیه اویدن منه دکون. بهد سلام و... گد: مال کنون نهنگه و اویدیم بی به بازار سی گردواری رهرو ؛ هر چه داشتیم فروهدیم کردیم سون به پیل.خوم نبیدم  پیلا تی رفیقونم منه کارومسرا بید که دز هم ز بی وره ای و بی هوری رفیقونم زیدن به هرج پیلی و دار و ندارمونه برد؛مندیمه بی هیچی و مال کنون هم نهنگه نتریم برویم به مال و گوسند بیاریم و بفروشیم و گردواری بکنیم. تی چن تا ز حجی یل هم رهدمه هیشکی ریمه نگرهدنه تا یو که تونه بم معرفی کردنه و اویدمه تیت ار تری آبرومه بخر ایر هم نتری که ورگرتیم به مال و ....

دکوندار شوشتری به پیا بختیاری گد چه داری سی گروی چیا که زم اخوی؟ پیا بختیاری گد: اسبم که زیر پامه، قاطرون و هرگل هم که بارانه وا بورن؛ تفنگم هم که یه غل وجودمه نترم زمسجدا بووم... پیا شوشتری گد: په چه اخوی گرو بنی؟ پیا بخیتاری گد: یه تال ز سویلم!...

پیا شوشتری گد:مو دیدم که بووم جلدی قوول کرد و پیا بختیاری هم دست اورد به سویلاس و یه تال زسون کند و مو دیدم که وا کندن تال سویل چن گُلُه هری هم ز تیاس رهسست...

گد: بووم یه تلیش پارچه مدخال اسبید برید و تال سویله نهاد لاس و وا سیزن و دشکه دور تادورسه دهد و دیندا هم نهادس لا دفتر حساوس و ری کرد به پیا بخیتاری گد: هر چه اخوی ز منه دکون وردار به حساو تال سویلت!  مو مندم که بووم چه جور ای همه جنسه به گروی یه تال ملی داده به پیا بختیاری! ...

پیا بختیاری ز برنج و قتد و چاهی و گوگرد و فت و کُت و رخت و پخت بار حیونونس کرد رهد و بووم منده وا یه تال سویل! تا هونو رهدن بس گدم :بوو ای چکاری بید که تو کردی؟ غلی ز سرمایته دادی به جا تالی ز سویل؛ سی چه؟ بووم گد: قول پیایل بختیاری قوله اما سویل پیا بختیاری ز هر تمسک و سندی با ارزشتره ... یو وختی سیم مهلیم آوید که سالاگشتس رهدیم به لالی سی حساو کتاوامون. هی تی خوم اگدم که پیا بخیتاری برد و خرد و رهد! مر ایما دیه صحاو پیل ابوویم و .فرگای دیه... تا رسیدیم لاشی به دار کردن سیمون و پذیرایی زمون کردن که نیدم بی و هنی هم به ویرم هد... بهد پذیرایی شاهی و زمندی، پیا بختیاری گد: حجی پیل حساوت اماده هد، تال سویلمه اوردیه؟ طلو حساوته بستون و تال سویلمه مرحمت بفرما! بووم سیلی بم کرد و لو هندی زید و دست برد منه چمته دونس و دفترسه درورد و ...

  

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٩:٢٤ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱ امرداد ۱۳٩٢
Comments نظرات () لینک دائم