پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

دوست دانشگاهی، از پشت پرده چرا؟

   دوست عزیز دانشگاهی، چرا از پشت پرده سخن می گویید؟ چرا نام و نشان خود را علنی نمی سازید؟ نظر بی نام و نشام گذاشتن به مثابه توصیه و راهکار از فردی دانشگاهی مثل شما بعید است. انتظار از امثال جنابعالی راهنمایی و ارائه راهکارهای سازنده است. وقتی این راهکار و توصیه ها کاربرد داشته و اثر می گذارد که خواننده بداند راهنما و هادی از جایگاه و منزلت علمی برخوردار است. امیدوارم پس از این در پایان هر اظهار نظر و انتقاد نام و نشان خود را علنی و بصورت واقعی درج نمایید تا بهتر و بیشتر از آگاهی های شما بهره برده شود. نحوه انتقاد و نوع کلمات و عبارات مندرج در قسمت نظرات، مشخصه بارز محاوره و انتقادات شما است که قبلاً شنیده و حال بدان پی برده شده است. یقین دارم که خودتان هم از این شیوه اظهار نظر خرسند نیستید!

    منتظر توصیه و راهکارهای شما با نام و نشان واقعی هستم و بی شک انتقاد و پیشنهادات شما سازنده و موثر خواهد بود.

آزاده و سربلند باشید. 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٦:۳٢ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳ شهریور ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم

تصویر چند تن از افراد طایفه پبدنی

تصویر افرادی از طایفه پبدنی

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱٢:٤۳ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱٠ شهریور ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم

مهنه دیدی؟ هری هری.ماه را دیدی؟ آری آری.

 

     آن وقت ها نه دوربین بود و نه تلسکوپ و نه وسیله پیشرفته امروزی برای رؤیت ماه. تقویم هم در اختیار مردم نبود و اگر هم بود به تعداد اندک و در اختیار افراد میرزا و ملای محل بود. مردم به صورت انگشت شماری و تکرار و یاد آوری ایام  روزشماری می کردند و به خاطر می سپردند. جایی هم یادداشت نمی کردند، دفتر یادداشت طینت و ذهن پاک  آنان بود.

     بهترین نماد برای گاه شماری حلول ماه بود. به محض رؤیت هلال ماه، به پایان ماه کهنه و آغاز ماه نو پی می بردند و حساب روزشماری را نیز شروع می کردند و به حافظه خود می سپردند.

     مردم به خصوص جوانان در دیدن هلال ماه نو با هم رقابت می کردند و برای دیدن و اعلام جا و مکان آن سعی می کردند تا قبل از دیگران شاهد رؤیت باشند و ضمن کسب خوش یمنی آن به همه هلال ماه را اعلام و نشان دهند.

     هر کدام آینه ای در دست داشت تا هلال ماه را در آن ببیند و از برکات رؤیت هلال بهره مند شود. آینه های کوچک و بزرگ، شکسته و سالم، شفاف و کدر همه و همه در این مسابقه در دست شرکت کنندگان قرار گرفته بود و جستجو کنندگان هلال ماه نو، در بلندترین نقطه محل زندگی خود رفته و پشت به افق و چشم به آینه به جستجو مشغول می شدند. در زمان قدیم مردم مستقیم به هلال ماه نو مستقیم نگاه نمی کردند و هر گز هلال ماه را هم با دست نشان نمیدادند. این را از پدران و نیاکان خود آموخته و به عنوان یک آموزه مذهبی و آداب و سنن بدان عمل می کردند. گروه استهلال متشکل از مردان و زنان و دختران و پسران هر محل بود.

     تا هوا گرگ و میش می شد هلال ماه بهتر دیده می شد. سکوت گروه رؤیت ماه فضایی روحانی به وجود می آورد. بچه ها آرزو می کردند که آنان زودتر از بقیه هلال ماه را ببینند و هم از فیض ماه نو برخوردار شوند و هم مژدگانی از بزرگان بگیرند. پدران و مادران فرزندان خود را از نظر موقعیت ظهور ماه نو را آموزش می دادند. محل و زاویه و زمان آخر روز در زودتر دیدن ماه مؤثربود.  بیشتر وقتها بچه ها در رؤیت ماه موفق بودند زیرا هم از بینایی بهتری برخوردار بودند و هم در جستجو تلاش بیشتری از خود نشان میدادند. بعضی وقتها هم بزرگان غیر مستقیم به کوچکتر ها کمک می کردند و جهت حلول ماه را نشان میدادند تا آنان را خوشحال نمایند.

     با فریاد یکی از گروه که می گفت«مهنه دیدم» و با ایستادن در روبروی جهت رؤیت ماه دیگران را در دیدن کمک می کرد. با رؤیت همگان شادی نصیب همه می شد و شعر می خواندند:

مهنه دیدی؟

هری هری

روغن چیدی؟

هری هری

...

این آیین در ماه رمضان شور و حالی دیگر داشت و مردم با شوق بیشتری در دیدن ماه شرکت می کردند.

آینه دل همه را صاف و شفاف، سالم و پویا از درگاه خداوند متعال خواهانم. عید فطر بر همگان مبار ک باد.

    

مهنه دیدی؟

هری هری

روغن چیدی؟

هری هری

آینه نه بردی سی

بیدی-

 

 

 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٧:۳۳ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۸ شهریور ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم

طاعات و عبادات قبول و عید سعید فطر مبارک

 

 در طول زندگی همه مهمان خداوند قادر و توانا هستیم و از نعمات بیشمار او بهره مند می شویم و همواره شکرگزار هستیم اما در ماه رمضان بهره مندی و شکرگزاری حال و هوایی دیگر دارد و در این ماه همگان به تزکیه نفس و حسن رفتار و کردار و گفتار خویش می پردازند و در مصرف نعمت های الهی از اسراف و تبذیر دوری می کنند و بیشتر از پیش به فکر نیازمندان خواهند بود و آنان را یاری می نمایند.

همان بر دل هر کسی بوده دوست

نماز شب و روزه آیین اوست «فردوسی»

امید آنان که بیشتر دارند کمی هم بفکر مردم گرسنه و ندار باشند و سهم کمی از داشته های خود را با دیگران تقسیم کنند. کاش این تقسیم منصحر و محدود به ماه صیام نباشد و در طول سال همه به فکر نیازمندان و مستمندان همنوع باشیم.

یک روز خرج مطبخ تو قوت سال ماست

 یک سال مردمی کن و یک روزه  روزه گیر«؟»

 

که سلطان از این روزه آیا چه خواست

که افطار او عید طفلان ماست«سعدی»

 

ماه رمضان ماه ساختن ضمیر انسانهاست تا ضمن تزکیه و تطهیر درون به وظایف انسانی خود نسبت به همنوعان احساس مسئولیت کنند و به فرایض دینی و عبادی خود بیشتر و با دلی پاک و بی آلایش بپردازند و از خداوند متعال و قادر و روز واپسین غافل نمانند.

مقرم به مرگ و به حشر و حساب     

کتابت ز بر دارم اندر ضمیر «ناصر خسرو»

 

ثواب روزه و حج قبول آن کس برد

که خاک میکده عشق را زیارت کرد«حافظ»

 

روزه به پایان رسید و آمد نو عید

هر روز بر آسمانت بادا مروا«رودکی»

عید فطر بر میهمانان خداوند مبارک باد.

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:٤٥ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۸ شهریور ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم