پبده و پبدنی و نگاهی تازه به فرهنگ بختیاری

تش رده ای از تقسیم بندی قومی در بختیاری - کوچکتر از تیره

تش مخفف آتش است . هر گاه پسری در ایل با گزیدن همسر و دارا شدن فرزند ، تصمیم به جدایی از خانواده پدری می گرفت  و برای خود وارگه ( منزلگاه ) جدایی انتخاب می کرد ، اجاقی  تازه برای خود برمی افروخت  و خانواده پدری و فامیل را به خانه جدید خود دعوت می نمود و بدینوسیله استقلال و خودکفایی در زندگی جدید  خود را اعلام می نمود .  آتش  روشن کردن و ایجاد اجاقی نو وجدید ، جدای از اجاق خانواده پدری ، نشانه  بلوغ فکری و شخصیتی وآمادگی شخص برای اداره زندگی خود و فرزندانش بود . بدینوسیله فرزندان و نوه و نتیجه و . . . این شخص  ، خود را منسوب به بانی این منزلگاه و آتش میدانند . 

 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۳:٢۸ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۸ مهر ۱۳۸٧
Comments نظرات () لینک دائم

گفتم خدا - خدا را

                                      

                           گفتم خدا خدا را

بر آسمان زیبا بردم دو دست  کارا      

                              گفتم خدا خدا را گیرا کن این دعا را

دارم به دل ز یارا عشقی و مهرزیبا

                              گفتم خدا خدا را رحمی کن این ندا را

اورا میان گلها دیدم چو مهر آرا        

                                  گفتم خدا خدا را  مهری نما  به یارا

طالب شدم چو اورا این نو گل بهارا    

                               گفتم خدا خدا را بر من رسان وفا را

دارم به دل ز یارا چون خون به رگ فشانا 

                                گفتم خدا خدا را جانی رسان تو ما را

 

نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٢:٠٢ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢ مهر ۱۳۸٧
Comments نظرات () لینک دائم